அகம்/ புறம்

சஞ்சாரம்

2012-02-08T21:46:00.000-06:00

திறந்திருக்கிற பொட்டலில்
நடமாட்ட சேதம்
உள்ள எலும்புகள் உன்னோடு

நவம்பரிலும் டிசம்பரிலும்

2012-01-28T11:00:00.000-06:00

வளர்கிற இரவுகளில் காந்தமுள் புலமிழந்துவிட்டது
தொலைநோக்கியின் முன் கையசைத்துப் பார்க்கிறேன்
காற்றிலே உன் தலை, பூ, எல்லாம், காலம் புனைந்தது
ஒவ்வாத அதிர்வெண் காக அலகுகளைத் திறக்கிறது

வராமல் போனவருக்கு - IV

2012-01-08T11:09:00.001-06:00

இவ்வுலகத்தில் எத்தனை
பாம்புகள் இருந்தாலும்
இருப்பை மறந்து தூங்கு

தெளிமதிமாயும் நகுவரினீறில்

2011-12-08T22:23:00.002-06:00

பாநிரும்மஞ் சிடாரெட்டு சொகாது வட்டோமித்து
வய்யாமுன் ஏதிகரெப்பி மேரளை வைறவற்போ
நசிர்மே ஒய்சீவு பொப்பீசரி பல்லக்கணை-தோ
இயனாயயோயி தமனான் தயோடே

புதித்து அகுதிஅகுதி காடியாத்திட ம்முமே
முங்கள் பனைகல் நவானைபல கலவ்வே

குறுக்கே

2011-11-17T09:44:00.000-06:00

திடீரென்று விடுமுறை
இடது, வலது, இடது பார்க்கும் பாதசாரி
சாலை கடக்க 20.19.18.17.16.

ஆளுயரம்

2011-10-30T21:37:00.001-05:00

கடல் ஏரிக்கென்று இருக்கும் எதிர்பாராத ஆழம், பயம்
துடைத்த நீர்ச்செவ்வகத்தில் கருப்புவரி மீன் நீந்துகிறது
தொட இயலாமல், பொழுதாக, நா உமிழ்நீர் சொரியும்
தெருநாயின் பகலை சுவீகரித்துக் கொள்வது சரியாகும்

புலனைத்தாண்டி எரிகிற நேரம் விரயத்தீ, ஏலவிடுதியில்
மிதமாக ஒலிக்கிறது ’இருந்துமில்லாத நடைபாதைச்சொற்கள்’
மல்லாந்த உணவுமேசையும் அதன் உடைந்த கால்களும், அடுத்து
ஒருத்தியின் முலாம் உரிந்த ஆடையலமாரிக்கதவுக்குமிழ்

கல்லும் மண்ணும் இருளும் கலந்து பிசைந்த மாநிலம்.
பிறவாத வானவில்லை அழித்துக் கலைந்த கருந்திரள்
இரவில் காற்றோடு கூடி கவிந்த மழைக்கூத்தைப் பார்
நெளிந்து நிலத்துளையேறி வரும் மண்புழுக்களைப் பார்

புள்ளியில் துவங்கிய சாலையில் ஐந்துமுனை நட்சத்திரம்
குறி, தலைநகரம். நம்முடைய ஒப்புதலாய் வேடந்தாங்கல்
கிளைகளில் வேறு விடுதலையறியாமல் தூரப்பறவைகள்
இடும் ஆயிரம் முட்டைகளில் விரிசலென மின்னலின் நீளம்

கானமயிலாகுபெயர்

2011-09-09T22:15:00.001-05:00

மூடிய மெல்லிமை
கடைசியாக-ஆரஞ்ச்சிவப்பு-
நினை
வானவில் ஓரம்

கண்மூடி வெளித்தீ
யுணரமுடியும்-
அனல்
தவழ்கிறது உடல் பிறந்து

முடிவில்லாமல் அழகென்று பேச

2011-08-28T08:05:00.000-05:00

தின்று பருக்காத குழந்தை
சும்மாயிருந்தும்
முனைவரை ஏன்
கூட்டிப்போகணும் சோப்புக்கிண்ணம் வாங்க?
ஆணித்தரமாய் அல்ல
உடைந்த வெண்பூசணிப்பாளம் போல, அப்படியே நின்றும்
அழுதும் பார்த்தும் சந்தேகத்தோடு கண்துடைத்து
எது அழகென்று பேச
கோணிச்சுளிக்காமல் முதலில்
திரும்பிய அம்முகம்—மைசூர் சந்தன சோப்பு இதோ!
பத்துமணிநேர வீட்டுக்குள்
எட்டிப்பார்க்கும் தலையாக
குட்டி ஆமை சிரித்தவாயாக அமர்ந்திருந்தது—பாதிக்கும்
கீழே
      நீருள்ள வாளியில்
                        நீர்ச்சொட்டு
      அலைகளாய்
அதே சிரிப்பு
எங்கோ செய்த அச்சில்
உள்வாங்கிக் குழிந்த ஆமை முதுகில் நம் ஓருலகை
மணக்க வைக்கும் சோப்பு, சுத்தமாய் ஒரு நாள்
கரைந்ததால்
எல்லோரும் தூங்கியெழுந்ததால்
புதியது

ஒரேயொருவனை

2011-08-17T21:51:00.002-05:00

பல்வலி
அறிந்த அவனை
சொல்வலி
அறிந்த அவனை
கால்வலி
அறிந்த அவனை

எதிர்பாராத கணத்தில்

தொங்குமீசை
வைத்திருக்கும் அவனை

இன்று, வெள்ளிக்கிழமை?

எல்லாத்திசையிலும் படகுகள்
கொடிகட்டிச் சென்றுகொண்டிருக்கும்
சட்டை அணிந்தவனை

அவனையறியாமல்
கொன்றுவிடவேண்டும்

இன்று

அவன் சென்ற வழியை
வேறு யாரும் அறிந்துவிடாமல்
அழித்துவிடவேண்டும்

கதவுக்குறிப்பு

2011-08-04T21:18:00.003-05:00

எத்தனையோ
வண்ணக் கதவுகள்!
ஒரு கதவு, முழுவதும்
மூடியிருந்தாலும்
முழுவதும் திறந்திருந்தாலும்
புல்லின் அமைதி தரும் நிறைவு!

பிள்ளைகளுக்குப் பிறகு

2011-07-23T10:13:00.000-05:00

அக்கினி வெயில் போன மாதம் முடிந்துவிட்டது
நீதிமன்ற வாசலில் வேப்பமரத்தின் சிறிய நி்ழல்
பிள்ளைகள் அங்கே விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள்
பிறகு நீயும் அங்கே களைப்பாறிக்கொண்டிருந்தாய்

வயலில் நிற்கும் கரும்பாறை

2011-07-16T09:18:00.001-05:00

அவ்வழியில் யாரும் இல்லை அந்நேரத்தில், நீர் நிறைந்திருந்த வயலுக்குள்ளே பெரிய கரும்பாறை நின்றிருந்தது வழிதப்பிய யானை போல, கையில் நாம் கேமரா வைத்திருக்கவில்லை ஆதலால், நாம் புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை, மலை ஏறுவதற்கு முன், அத்தகைய புகைப்படத்தில் நம் முனைப்புகள், எழுச்சிகள், துரிதங்கள் எல்லாம் நம் முகமலர்ச்சியுடன் சேர்ந்து நம் நம்பிக்கையாய் படிந்து நமக்கு நன்னம்பிக்கை தரும் எப்போதும்

நம்பிக்கையே இல்லாமல், ஆனால், மலைமுகடுவரையுமே வேகமாக ஏறி வந்துவிட்டோம், எதுவுமே தெரியவில்லை, மேலே வானமும் தெரியவில்லை, கீழே பூமியும் தெரியவில்லை, இந்த முகட்டுக்குத்தான் புகைமுகடு என்று பெயர், விறுவிறுவென ஏறி வந்த காரணத்தால் தளர்ந்து கனன்றுகொண்டிருந்த உடல், எச்சிந்தனைகளையும் எழவிடாமல் துடைத்துக்கொண்டேயிருந்தது, நாம் ஒருவரை ஒருவர் பார்க்க முடிந்தாலும் பார்வையை வெகுவாகக் குறைத்து நம்மைச் சுற்றி சூழ்ந்துகொண்டிருந்தது புகை

வேறு வழி

2011-07-15T05:43:00.001-05:00

வேறு வழியிருக்கிறதா? என்றான் கே.வி.எ
என் வீட்டுக்கு வருவதற்கு
இந்த ஒரே வழிதான் என்றேன்

வாய்ப்புண்

2011-07-08T05:42:00.001-05:00

கீழுதடும் மேலுதடும் சேருமிடத்தில்
சிறிய கோடு கிழித்தது போல, பிளந்து
வலிக்கிறது, வாய் திறந்து உண்ணவும்
வாய் திறந்து சிரிக்கவும் முடியவில்லை
விட்டமின்தான் பற்றாக்குறை, பிரச்சினை
குடலில் இருந்தால், உடம்பிலே சேராது
சற்குரு தாத்தாவும் அப்படித்தான் சொன்னார்
குணமாக ஒரே ஒரு பச்சிலை தந்தார்

நல்ல கனவுதான்

2011-06-23T05:46:00.000-05:00

இராத்திரி நல்ல கனவுதான்
கனவில்தான் தொலைந்தது
கனவிலேயே கிடைத்துவிட்டது

நூல்நுனி

2011-06-04T11:07:00.004-05:00

அணைந்துவிடாமல் எரிகிற தீ... சிங்காரிப்பவளின் சீப்பிலிருந்து உருவி எடுத்து மேசைக்கண்ணாடியினடியில் சேகரிக்கும் கேசத்திரளாக காற்றில் அடர்கிறது தீயின் எச்சம், நாள்தோறும், புதுஅடுக்காக இரவுகளில் சாலையில் வேய்ந்து படிகிறது, இராட்சத சிலந்தியின் வலைப்பின்னலான மாநகரச்சாலைகளின் இடைவெளிகளில் இருப்பிடம் கட்டி வசித்துவருகிறார்கள் மனிதர்கள், முதல் சிட்டுக்குருவி சன்ஷேட் மீது வந்து குதிக்கிறது, கூவுகிறது, கூடச்சேர்ந்து குதிக்கவும் கூவவும் வாவாவென்கிறது, இரவெல்லாம் அடைத்திருக்கும் ஜன்னலின் இடுக்குவழி பார்க்கத் துடித்து முதிரத்துவங்குகிறது அதிகாலையொளி, பத்துக்கு-பதினொன்று படுக்கையறையில் விழித்திருக்கும் முதியவர் எழுந்து புறப்படுகிறார், சிலநாட்களிலே பரிச்சயமாகிவிட்டது காவல்காரனின் கவலை தோயாத எண்ணெய் வழியும் முகம், முதியவரின் வெளிர்ரோஸ் அரைக்கைச் சட்டையில் காலர் பொத்தானும் கடைசிப் பொத்தானும் தளர்ந்து நூல்பிரிந்து தொங்க, இரும்பு க்ரில் கேட்டை அவரே திறக்கிறார், கல்லெறிபட்ட நாயின் ’பளிச்’ ஓலம் போன்ற கேட்டின் நாராச சத்தம், அதனைப் பொருட்படுத்தாமல் கொண்டியிட்டு மூடி, பின்புறத்தசை கரைந்து தேய்ந்திருக்கும் இடுப்பை முன்னகர்த்திச் செல்கிறார், வெல்கம் நியூஸ் ஸ்டாண்ட் அருகில் சென்றதும் ’இன்றைக்கு வேண்டாமே’ என்று பால்பாக்கெட் வாங்காமல் கடந்துபோகிறார், தொலைவிலிருந்து இன்னும் பார்த்துக்கொண்டு தானிருக்கிறான் காவல்காரன், யாரோ பார்க்கிறாற்போலிருக்கும் உணர்வெல்லாம் எப்போதோ மழுங்கிவிட்டது, அவர் ஸ்ரீ சத்யா ஹார்டுவேர்ஸ் வரை ஒரு நடை போய் திரும்பி வருகிறார்

போதுமான காரண காரியங்கள்

2011-05-20T05:30:00.001-05:00

நான்கு பக்க விளிம்புகளில் தடவி
படிவத்தில் ஒட்டிய நகையில்லாத புகைப்படம்
பார்த்திருந்தபோது மெய்மறந்த நொடிகளில்
பசைவிரல் துடைத்த சுவராய்
பிசுபிசுக்கும் கீழ் தளம்,
அறை சிறிதானது, உள் நுழைந்ததும்
ரொம்ப மோசமில்லை,
எங்கெல்லாமோ சுற்றி, மிக்க தேடலுக்குப்பின்
ஒருவழியாக முடிவெடுத்து
வாங்கிய மரூன் சோபாவில் தலைசாய்த்து
கூரையில் பார்வை நிலைத்தது,
மேல் குடியிருப்புகளில் வாழும் குடும்பங்களை
தாங்கிநிற்கும் கூரையின் பொறுப்பை நினைத்து
தினசரிகளைக் கலைக்காமல்
அடுக்கியதன் அருகே
பொதுவாக அணைத்தே
இருக்கும் தொலைக்காட்சியில்
தூசுப்படலம் தாண்டி, அசையாமல், கறுப்புப்பிரதியாக
அறையைக் குறுக்குவாக்கில்
பெரியதும் சிறியதுமாக பிரித்த சோபாவில்
கூரையிலிருந்து விழுந்த பல்லியாய்

கூர்

2011-05-10T07:01:00.001-05:00

நம் உள்ளம் உள்ளங்கையளவே மலரும், அவ்வளவே வளர்ந்த உருவம்,
அரிசிமண்டியின் முன் இரண்டு கால்களில் எக்கி நின்ற சுண்டெலி
நுகரும் உரிமையில் நீண்ட வாழ்வில் கூனேறிய அரிசிக்கடைக்காரரிடம்
சத்தமாகக் கேட்டது ‘பச்சரிசி பழையதாக வேண்டும் ஒரு கிலோ’

80 வயதுக்கனிவுடன் இருக்கைப்பள்ளத்திலிருந்து எழுந்தார், 'எவ்வளவு
தூரம் உன் இல்லம்?’ அவருக்குத் தெரியுமே ஊரின் விஸ்தீரணம்!
நுகர்வோரிடத்து நலம்பேசும் பூ வியாபாரிக்கும் உண்டு ஓர் ஆன்மபலம்,
வழியிலே புதியவனிடம் பேசும் பள்ளிச்சிறுமியின் துடுக்கு எலியிடம் -

’கூடவே ஓடிவரும் ஸ்கூட்டர் இருக்கே என்னிடம்!’, அனுபவத்தில்
நியூட்டன் போல் எடைகளையும் பல விசைகளையும் அறிந்தவர்
பல்சுவை பல்வகை அரிசி மூட்டைகளோடு நின்றிருந்தார், ‘அப்படி இப்படி
கொட்டாமல், அரிசியை மூட்டையென ஸ்கூட்டரில் பிணைத்துத் தருவீரா?

தவறிக் கொட்டினாலோ ஒரு கிலோவில் அரிசிமணிகள் எத்தனையோ,
யாரும் அள்ளமுடியுமோ? அது காக்கைக்கூட்டத்திற்கு மட்டுமே ஆகுமோ?
ஊரெல்லாம் ஓடும் பறக்கும் ஒவ்வோர் உயிருக்கும், ஓர் அரிசி
தந்தாலும், இந்த மண்டியில் ஏதும் குறைந்தது போலத் தெரியாதோ?’

ஆமாம் போலத் தலையாட்டி பக்கத்துமூட்டை அரிசியை அள்ளினார்,
’இந்தாருங்கள் பணம்’ என்று மேல் படிக்கட்டுக்குப் பாய்ந்த சுண்டெலி
வாய் திறந்து காட்டியது ‘ஒற்றை ரூபாய் நாணயம்’, கேள்வி ஒன்று
எழுந்தது சிதறிய அரிசிமணிகளைக் கொறிக்க நினைத்துப் பார்த்ததும்

’அரிசி நல்ல நயமென்றால் கிலோ நாற்பது ரூபாயெனத் தெரியாதோ?’
டிஜிட்டல் தராசில் திறந்துமூடும் சதுரங்கள், சுண்டெலியின் குரல் கனத்தது,
’என் கூட்டம் மிகப்பெரியது, எங்கும் விடமாய் உணவு கிடைக்கிறது,
அரிசிக்கு கொடுக்கும் விலையாலே நலம் பயக்கும் நம் இருவருக்கும்’!

மதிப்பாய் குனிந்து பார்த்தார் கடைக்காரர், புது வாடிக்கையாளன் தானே!
’இன்று அரிசி தருகிறேன், மறக்காது, பிறகு மீதிப்பணத்தைக் கொடுத்திடு’,
வாசலுக்கு வந்த ஸ்கூட்டரில் மூட்டையை இறுக்கம் ஏற்றிக் கட்டினார்,
சுமை தாங்காமல் அச்சு வளைந்ததும் முன்சக்கரம் ஒருபுறம் சாய்ந்தது

வளைதோண்டியின் கூர்முகத்தில் பப்பாளி விதைக்கண்கள் பளபளக்க
’சிறு பையில் கைப்பிடி அரிசி கட்டித்தாருங்கள், விடுவிடுவென
முதுகில் சுமந்து ஓடிச்செல்வேன் வீட்டுக்கு’, பூனைக்கண்ணில் படாமல்
சற்றுதூரமே போனது, யாருக்கும் சிரமமே முதன்முதல் அனுபவம்!

சிற்றெலி தத்தளித்துத்தான் இறந்தது, முன்னெப்போதுமில்லாத அடைமழை
வெறித்த மூன்றாம் நாள், மேகமூட்டம் இன்னும் கலையவில்லை!
நாற்றமெடுத்த கடைத்தெருவில் மூக்கைப் பொத்திக்கொண்ட ஊர்மக்கள்
அரிசிப்பையின் அருகில் செல்லாமல் பலசரக்கு வாங்கிச் சென்றனரே!

பகலெறும்புகள்

2011-04-27T09:41:00.000-05:00

11 மணிப்பகலில் கலைந்த எறும்புகளாய் தயங்கிச் சென்ற வாகனங்களின் சந்தடியில் நின்றிருந்தேன், கசங்கிய போர்வையில் எழுந்து நிற்கும் அலைகளின் மேடுபள்ளங்களோடு மேகத்தின் நிழல் தோள்மீதும் விழுந்தது, இரண்டாவது போரில் இறந்தவர்களின் கல்லறைத்தோட்டத்தில் சீராக்கப்பட்ட புல்தரையில் அவர்கள் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள், இருவருக்கும் ஏறத்தாழ ஒத்த உடலமைப்பு, ஒட்ட வெட்டிய தலைமயிர், அயர்ச்சி நேர்ந்துவிடாதவண்ணம் மந்தகதியில் உயிரோட்டமிருந்தது அவர்களது அசைவுகளில், பார்த்தால் 16, 17 வயதிருக்கும், அந்த வெயிலில் உடலோடு திரண்ட தசைகளைப் பற்றியிருந்த பனியனும் கால்சட்டையும் அவர்களை அலுமினியத்தில் வனைந்தவர்களாகக் காட்டியது, தாவித்தாவி வரிசையாகக் கற்களைத் தொட்டு ’கோ’ சொல்லித் துரத்தியவனை சரியான போக்கில் மானின் மதர்ப்புடன் தாவி அலைக்கழித்தவன் சற்று தலைதிருப்பி பாதிக்கண்ணால் பார்த்தபடி தப்பிச்சென்றான், காய்கள் பறித்து விடுபட்ட தாழ்ந்த கிளையைப் போல காற்றில் அவர்களது உடல்கள் மந்தகாசத்துடன் ஏறி இறங்கின.

பழமுதிர்ச்சோலையைக் கடத்தல்

2011-02-16T21:04:00.002-06:00

வடக்கிலும் தெற்கிலும் கடந்துசெல்லும்
பழகிப்போன பொதுப்பார்வையில்
இனிமேலும்
அடுக்கிவைத்திருக்கமுடியாத மாம்பழங்கள்
கைகளில் உருட்டிப்பார்க்கப்பட்டு
ஒவ்வொன்றாய் களையப்படுகின்றன,
போர்மூளும் அபாயத்தில்
உள்ளே அருவருப்பு கலந்த துக்கம்
பழமுதிர்ச்சோலையை நீங்கள் கடந்துசெல்லும்போது

போதிய முதிய வீரர்களில்லாத படைத்தளபதிக்கு
நான்கு தலை
வியூகம் அமைக்கமுடியாமல்
குன்றின் மீதேறி
நின்றுகொண்டிருக்கிறானோ அரூபமாய் வெகுநேரமாய்?
தன்போக்கில்
அம்மிக்கற்களை இம்மியும் நகர்த்தாமல்
புழு, பூச்சிகள் வசிக்கும்
எத்தனையோ பாழுங்கோட்டைகள்!
படைத்தளபதியின்றி
எந்தக் கோட்டையைப் பிடிப்பார்கள்
திங்கள்சந்தையை மகிழ்ச்சியாய் சுற்றும் வீரர்கள்?
மாநிலத்தில் அத்தகைய போர்
உங்களுக்குக் காணச் சகியாது!

அவன் தோள்களைக் குறுக்கி
முதுகைக் கூனாக்கியிருக்கிறான்,
நெஞ்சின் குறுக்கே மடித்த கைகளில்
சாற்றுக்கூழ் வழிய
அழுகியபழங்களை அள்ளிக்கொண்டு
பதில் புன்னகை தராமல்
இலாவகமாய் அதிராமல் நடந்துபோகிறான்,
ஈரமும் வெம்மையுமேறிய
(ஈரம் என்றால் உங்களுக்கு கடல் தானே?!
சூடு என்றால் சூரியன் தானே?!)
காற்றுவெளியில்
சற்றையபொழுது
கர்ப்பமாய் நிற்கிறது பழவாசனை

சொற்கள்

2011-01-26T06:44:00.000-06:00

பற்கள்
சொற்கள்
சோழிகள்

பத்து ரூபாய்

2011-01-21T21:27:00.000-06:00

உணவுச்செலவு என்னுடையது
பயணச்செலவு டோனியுடையது
போக வர
பத்து ரூபாய் வித்தியாசம்

மேலிருந்து கீழே

2011-01-19T05:46:00.000-06:00

நான் சைக்கிள் ஓட்டுவதை
மேலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்,
பொத்தென்று கீழே விழுந்தேன்

கடைசி மந்திரவாதி

2010-12-16T21:50:00.002-06:00

’பூமி என்னும் பாய் மீது, மனம்போக்கில், உடல்கூசாமல் நடந்துதிரியும் பூனைகளை முற்றிலுமாய் அழிக்கமுயன்று கைகூடாதவன்’ தனக்கான கல்லறையைத் தோண்டிக்கொள்ள மறுத்துவிட்டான், அது நியாயமே, ஒத்துக்கொள்ளக்கூடியதே, என்று ஒத்துக்கொண்டார்கள் சிலர்

§

ஒரு தங்க விடியலில் அவன் நீரை அள்ளி மீண்டும் கௌசிக மகாநதியில் வார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது அருகாமையில் சென்ற ஒரு கவிஞனிடம் மெல்லிய குரலில், ”தன் மடியிலே தனக்குத் தேவையான எண்ணிக்கையில்தான் மீன்களைக் கொண்டிருக்குமாம் ஆறு”, என்றானாம், முற்றிய முருங்கைக்காயை வெட்டிச் செய்தது போல கணுக்கள் பருத்து இருந்ததாம் அவனது கைவிரல்கள்

§

அவன் கையோடு எடுத்துத்திரிந்த வரலாற்றுப்புத்தகமும் அதனுள் வைத்திருந்த ஆறு 100 ரூபாய்தாள்களும் களவாடப்பட்டு, கருணை கொண்ட சிறுநகரின் ஏரியோரத்திலும் கொல்லிமலைக் காட்டிலும் ஒரு பைத்தியம் போல சுற்றிக்கொண்டிருந்தானாம் மந்திரவாதியாய் மறுபிறவி எடுப்பதற்கு முன்பு, தூக்கமில்லாமல் இரவிலும் பகலிலும் நட்சத்திரங்களை எண்ணிக் கொண்டிருந்தவனை ஆடெண்ணி என்றே குறித்தார்களாம் சிறுநகர மக்கள், சிறுவர்கள் அவனை ஆடுதின்னி என்றார்களாம்

§

ஒரு காலத்தில் யார் எந்தக் கேள்வி கேட்டாலும் அவன் வாய் திறக்காது, அவன் கண்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் சுழலுமாம், எந்தவோர் கேள்விக்கும் ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட பதில்கள் இருக்குமென தான் நம்பிக்கொண்டிருந்ததைப் பொய்யென்று நிரூபித்த பிறகே தன்னை அவன் மந்திரவாதியென நம்பினானாம்

§

அவன் புளியந்தோப்பிலே உட்கார்ந்துகொண்டு

            என்னை நானே தண்டித்துக்கொள்ள
            எனக்கு உரிமை இல்லையா?

            என்னை நானே ஏமாற்றிக்கொள்வது
            எந்தவிதத்தில் நியாயம் ஆகும்?

            என்னை நானே தண்டித்துக்கொள்ள
            எனக்கு உரிமை இல்லையா?

            என்னை நானே ஏமாற்றிக்கொள்வது
            எந்தவிதத்தில் நியாயம் ஆகும்?

என்று உயிரில்லாத முகத்துடன் புலம்பிக்கொண்டிருந்தானாம், தடியோடு ஓடிவந்த காவல்காரன் ’இவன் திருடனில்லை! புளியந்தோப்பிலே நுழைந்துவிட்ட பித்தன்!’ என்று வேறுவழி தெரியாமல் தடியால் ஒருமுறை புளியமரத்தை ஓங்கி அடித்துவிட்டுச் சென்றானாம்

§

அவன் மனிதரையோ பறவைகளையோ காணாத நாட்களில் சாயங்கால வெயிலை நீண்ட கூவலாக்கிக் கேட்டு அலாதி இன்பமடைந்தான்

§

உயிர் உலை

2010-12-12T06:40:00.000-06:00

கூரான விளிம்புகளின் நினைப்பே அப்போது என்னை பரவசப்படுத்தி பரிதவிக்க வைத்துக்கொண்டிருந்தது, நான் கத்தி செய்யும் ஆசையைச் சொன்ன அன்று மாலையில் இருள் கவியும் முன்பே இரும்புக்கொல்லனைக் கண்டுபிடித்துக் கொடுத்தான் கே.வி.எ, தேசிய நெடுஞ்சாலையின் அழகாபுரி விளக்கு சந்திப்பில் இருக்கும் பட்டறைக்குப் போகச்சொன்னான், இரும்புக்கொல்லனோ, தன் தொழிலுக்கு என்னால் பங்கம் ஏதும் வந்துவிடாதென்று முதலிலேயே சொல்லிவிட்டு, நட்பு பாராட்டும் விதமாய், தனக்கென தொழில் ரகசியம் ஏதுமில்லை என்று என்னை பதட்டமில்லாமல் சகஜமாயிருக்கச் சொன்னான், நெஞ்சமெல்லாம் வியர்த்து வெற்றுமார்பிலே நீர் ஆபரணம் அணிந்தவனாய், செஞ்சூட்டிற்கு நடுவில் சூடாகிப் பழுத்த இரும்பை கனத்த சுத்தியால் அடித்து வேலை செய்தாலும், தன்னை மறந்து தன் கண்களில் திருப்தியை மின்னச் செய்யும் கத்தியாக மாறும்வரை அதைச் செய்பவன்... அவன் கலைஞனல்லவா? அவன் செய்த உருவத்திற்கு இன்னொருவன் உயிர் கொடுக்கிறானே எனும்போது, மனித ஆவேசத்துடன் உடலில் பாயும் கத்தி உள்ளே ஆழமாய் செல்லும் அதே கணங்களில் உடலின் பலவீனத்தையும் உயிரின் பலவீனத்தையும் புலனறியச் செய்வது... கலையம்சமல்லாமல் வேறென்ன? ஆனால் இரும்புக்கொல்லனைக் கலைஞனல்லன் என்றுவிட்டான் கே.வி.எ, அவன் வேற்றாருக்காக ஆயுட்காலம்வரை உழைக்கும் கருவிகளைச் செய்து தருபவனல்லவா? என்றான்

தங்கமீன்

2010-12-01T21:23:00.001-06:00

ஆழ்கடலில்
ஜொலிக்கும் தங்கமீன்
ஆடாமல் அசையாமல் நீந்தி

”தெருப்புழுதியாய் மேலெழுந்ததே பின்மாலைப்பொழுது”

2010-11-28T07:21:00.000-06:00

         மனம் ஒப்பாமலே அடிக்கொருதரம் ஒட்டிவைத்துப்பார்த்து
கட்டைவிரலின் பரிமாணத்தை ஒப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தவர்கள்,
         வெட்டப்படாமலே தப்பித்து வளர்ந்த ஆள்காட்டிவிரலின்
நகத்தின் கீழ், தொட்டுப்பார்த்த இடத்திலிருந்தெல்லாம் சேர்ந்த அழுக்கை
         கொண்டாடிக்கொண்டிருந்தார்களே அன்றொரு நாள்!
ஊருக்குள்ளே கலைந்துகொண்டிருந்த மாலைப்பொழுதில்
         தெருப்புழுதியிலே வெள்ளிப்பாதரசத்தைக் கொட்டியது போல்
நிலையில்லாமல் அவர்கள் அலைந்து கொண்டிருந்தார்களே,
         எக்கரங்களிலே தொலைந்து போனார்களோ என் குழந்தைகள்?
முரண்டு திமிராமல் தொலைந்து போனார்களோ? எங்கிருந்தோ வந்த
         இனம்புரியாத குருவிகளைத் துரத்திப் போனார்களோ?

         மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைச்சரிவிலே தடுமாறி நிற்காமல்
கோடைமழைச்சாரலில் உருண்டோடும் சிறிய பிளம் பழங்களாய்
         சிறுமூக்கில் வியர்வை பூத்திருந்ததே அன்றொரு நாள்!
வேறொரு நாள் மழைப்புழுக்கத்தில் விடிந்தபோது சில மணித்துளிகள்
         நகராமலே நின்றுவிட்டன, பால்மாடுகளைப் போல்,
கருவேலங்காட்டின் நடுவிலே துவங்கிய கனவினால் முகம் வீங்கி
         முதன்முறையாக பேனாவில் ஏதோ எழுதிய ஞாபகத்தில்
சீருடையணிந்து சீக்கிரமே வீட்டுவாசலில் நின்றிருந்தார்களே,
         எப்பொழுதிலே தொலைந்து போனார்களோ,
எவ்வுடையிலே தொலைந்து போனார்களோ என் குழந்தைகள்?
         மரித்துப்போன மண்புழுக்களைத் தாண்டிச் சென்றார்களோ?

         யாருமே சொல்லாமல் தாமாகவே தெரிந்துகொண்டதாக
தாமாகவே திருவிழாவுக்குத் தயாரானதாக அன்றொரு நாள்
         தமக்குப் பிடித்தமான ஆடையிலே காத்திருந்தார்களே!
கை நிறையக் கிடைத்த பழ வடிவ மிட்டாய்கள் தின்று
         நாவுகள் நிறம்மாறியதால் காளித்தாயின் குழந்தைகள் என்று
அவர்கள் சுதந்திரமாய் சுற்றிவந்தார்களே அன்றொரு நாள்!
         தெருப்பள்ளத்தில் கொஞ்சமே தேங்கியிருந்த நீரின் மேலே
தேடிக்கண்டடைந்த பெருங்கல்லைப்போட்டு நீர் தெறிக்க ஓடினார்களே!
         எவ்விடத்திலே தொலைந்து போனார்களோ என் குழந்தைகள்?
அடையாளங்களையும் தொலைத்தார்களோ என் குழந்தைகள்?
         ஓயாத பெருவிழாவில் மனம் தொலைந்து போனார்களோ?

இரண்டு வண்ணத்துப்பூச்சிகள்

2010-11-18T07:08:00.001-06:00

ஒன்றை ஒன்று சுற்றிக்கொண்டு
இரண்டு வண்ணத்துப்பூச்சிகள்
பூக்களையே இன்னும் பார்க்கவில்லை

மத இரவின் பாலரும்புகள்

2010-10-19T07:06:00.001-05:00

(1)

பூனைகள் திறந்துசென்ற கதவுகளை பிறகு யாரும் தொடவில்லை,
முழுமையடைந்த இருளுக்குள்ளே கால்நீட்டிப் படுத்திருக்கும்

வீதியில், உலர்ந்த வடிகாலாய் விழும் வீட்டு ஒளி

(2)

இன்னும் இன்னும் தீர்க்கமாய், நம் கண்கள்,
அயராமல், சலுகையின்றி முரண்படும் வண்ணங்கள்

அருகருகே, துல்லியமாய் வகுத்த சின்னஞ்சிறு சதுரப் பாத்திகளில்
கருப்புவெள்ளை துருவங்கள், வீரிய காந்தப்புலத்தில்

விளையும் பயிர் நம் கனவு, நடுநிலையானது,
நெடுங்காலம் தீராத அசௌகரியம், நம் விரலசைவில்

ராஜா ராணிகள், ஓரங்குலத் தொலைவில்

(3)

நீண்ட ஆலோசனையைக் கேட்டபின்னும் அள்ளிய நீரின் முன்னும்
சலனமேயின்றி நிற்கும் நிலைக்கண்ணாடி—

தொலைக்காட்சியின் சலனங்களை மேனியிலே உலவவிட்டு
நிழல்பருத்துவிட்ட வீட்டின் இயற்பியலாய்—

நள்ளிரவு— வெண்சுவரில் ஓர் ஆணியாய்
ஒரு புகைப்படத்தைத் தாங்கி நிற்க முடியவில்லை

ஆத்மாக்கள் இறுதியில் அடைக்கலமான துருவங்களுக்கோ
குளிர், இருளுக்குப் பரிச்சயமான உருவங்களுக்கோ

மாநிலம் அதிர மதங்கொண்டு வரும் கொம்பற்ற யானைக்கோ
அது விடுதலையைப் பெற்றுத் தரமுடியவில்லை

சூரியனைத் துளியும் காணாமல் நித்தமும் தலையளவு பூ மலரும்
தலையணை உறைகளின் தாயல்ல அது

தலைமுடி பற்றியிழுக்கும் பழக்கத்தை கைவிடமுடியவில்லை
முற்றிலும், காலம் தப்பிப் பிறந்த குழந்தை அது

ஈராயிரம் ஆண்டுகள், கைரேகைகள் கயிறாய் மாற
திரிக்கப்பட்ட தேர்வடக் கயிற்றின் முனையில் நங்கூரம் அது

இடக்கை வட்டம்

2010-09-07T22:14:00.000-05:00

பெரிய குப்பைத்தொட்டியின் ஓர் உறைந்த கணத்திற்குள் சிந்திய துளி
சர்க்கரை வெல்லப்பாகில் தன் கால்களில் ஒன்று சிக்கிய தேனீயாய்
’நேட்டியோ’ ஹாலின் செப்பனிட்ட வடக்கு வாயிலில் நின்றிருந்தான் P.,
பனிப்புகையாய், கண்களின் ஆழத்தில் புன்னகையுடன் விருந்துக்கு

காலம் தாழ்ந்து அழைப்பவனைப் போல, மெல்ல, சற்று மலர்ந்து
விரிந்த தாமரை கைகளுக்குள் கைகளைப்பற்றி சொன்னான்—
“இன்று காலையில் சீவாத பென்சிலோடு எனது மகன் ஓடி வந்தான்—
’வட்டம், சதுரம், முக்கோணம் எல்லாம் எனக்கு அம்மாதானே

கற்றுக்கொடுத்தாள், நம் வட்டத்தில் யார் இருக்கிறார்கள் நமக்கென்று
உன்னிடம் கேட்டாளே, கிண்ணம் நிறைய உரித்த வெங்காயத்தை
கையிலே ஏந்திக்கொண்டு! எனக்கு அந்த வட்டத்தைக் காட்டு!’ என்றான்,
ஏதும் யோசிக்க முடியாமல், ஏது சொல்வதெனத் தெரியாமல், நான்

‘டேய், அது ரத்தச்சிவப்பு வட்டமடா’ என்று கத்திவிட்டேன், விழி பிதுங்க
அதை அப்போதே பார்த்துவிடவேண்டுமென அவன் நுனிக்காலில்
குதிக்கத் தொடங்கிவிட்டான் தத்தித் தாம் தோம் என, சொம்பு நீர்
உப்புநீராகி வயிற்றை முட்டிக்கொண்டிருக்க, சிறுநீரைக் கழிக்காமல்

குதித்துக்கொண்டே அடம்பிடிப்பவனாய், நீளமான குச்சியை, காய்ந்த
சேற்றுப்பிளவில் நட்டினாற் போல விறைப்பாக நிற்கும் இருவருடன்
ஒரு சிறுவனை, நிறமற்ற கோலிக்குண்டாக, கேலிச்சித்திரம் போல எழுதி
அவசரமாய் கரும்சிவப்பு வட்டமிட்டுக் கொடுத்தேன் இடக்கையால்

அதை அவன் தொடவேயில்லை, கோலமாவுள்ள ஜன்னலில் காக்கை
பிசிறுபிசிறாய் கரைந்து முடிக்கும்வரை என்னை முறைத்துப் பார்த்தான்,
’கூரையில்லாத சிவப்பு ஜீப்பும் மந்திரச்செருப்புகளும் வேண்டுமே,
கோலிக்குண்டு சிறுவனின் காலருகே காணோமே?’ என்று கேட்டு

பால்வண்ணம் திரிந்த முன்வரிசைப் பற்களைக் கடித்தவனிடம்
'நீயே வரைந்துகொள்’ என்று தூரிகையைக் கொடுத்து வந்துவிட்டேன்
எல்லோருக்கும் முன்பே, இங்கிருக்கும் அரசமரத்தில் ஏறியும் இறங்கியும்
தாவிச்செல்லும் அணில்களின் வாலசைவிலே மறைந்தது பொழுது”

களைப்பில்லாத பெரும்பகலில்

2010-08-07T08:09:00.001-05:00

ஓடி, பால்யநதிக்கரையில் ஒதுங்கிய பிஞ்சுக்கோழியின் தசையைப்
போன்ற கூழாங்கல்லை வேனல்காற்று வீசும்போது தொட்டுத் தடவும் நீரலை,
அலைநீரே பாசியாகிப் பூசிய பச்சைவலைக்குள் கூழாங்கல்

பட்டுச்சரிகை இறக்கைகளில் பட்டாணிக்கல் தூக்கும் தட்டானும்
குழப்பமாய் பறக்கும் ஈரவெம்மையில் பிறந்து அன்றே இறக்கும் மழையீசலும்
முக்காலமும் ஓடும் மூலமற்ற பால்யநதியோரம் கீழிறங்கும்

ஒவ்வொன்றாய், ஒன்றையொன்று முந்தி, மந்தமான சிரித்தமுகத்துடன்
கவர்மெண்ட் விதைத்த சீமைக்கருவேலங்காட்டுக்குள், ஒற்றையடிப்பாதையில்
தாவித்தாவிச் செல்லும் மீன்தூண்டிலில் வாய்ப்புண்ணான தவளைகள்

நண்பகலில் முக்கியத்தடயமாய் நீர்க்குமிழிகள், உடன் மிதக்கும்
கண்கள் நனைந்து கண்ணிமைக்காமல் நீந்திய குட்டித்தவளைகள்
நினைத்த மாத்திரையில் தன்னுடல் எறிந்து தாவும் பால்யநதியின் நீர் மிதித்து

மூன்று சாலைகள் திசைபிரியும் பழுப்புநிலத்தில், புதுப்பல் பொருத்தி
மின்ரம்பம் அறுக்கும் வேங்கைமரத்தின் வாசனையில் ஓடும் பால்யநதியோரம்
பெருங்கண் தேரைகளின் மூச்சு மட்டும் கூழாங்கல்மீது அசைந்திருக்கும்

பேரீச்சம்பழக் கப்பல்

2010-06-29T23:30:00.001-05:00

மூட்டை மூட்டையாய் பேரீச்சம்பழங்களைச் சுமந்து
கப்பல் நகர்ந்துகொண்டிருக்கிறது உப்புநீரின் மேல்
நெடுநாட்களாக மிதந்து செல்லும் பேரீச்சைகளின்
இனிப்பு அதிகமாகிறது நாளாக நாளாக

இரவும் பகலும் புளிக்கும் திராட்சை

2010-06-04T22:09:00.000-05:00

(1)

பொய்த்துப் பொய்த்துப் பின் வேர்களின் நிசப்தம் நனைக்கப் பெய்த மழை
மேம்போக்காய் வெறுப்பு கொண்டு கழுவிய இலகுரக வாகனங்கள் பலவற்றின்
சாவிகள் தொலைந்து போயின இம்மனிதர்களின் அதிகாலைக் கனவுகளில்
சீப்போ பேனாவோ நாலணாவோ போல அல்லவே இச்சாவிகள் தொலைவது

வாரநாள் விடியலில் மும்முரமான இம்மனிதர்களின் வாகனச்சாவித் தேடலில்
ஓரவிழியில் படும் தவணைக்கெடு நெருங்கிய இல்லங்களின் சாவிகளும்
அவற்றின் பிரதிகளும் மின்ரீங்காரமிடும் குளிர்சாதனப்பெட்டியின் சாவி போல
சாவியெனக் கொள்ளமுடியாதவையும் சேர்ந்தே தொலைந்தன இம்முறை

பயந்து தமக்குள் ஒருவனாக ஒளிந்துகொண்டுவிட்ட பூட்டுச்சாவிக்காரனின்
கட்டைவிரல்களைப் பழித்துப் பேசுகின்றனர் இம்மனிதர்கள் முகம் மாற்றி
பிறகு ’அவனும் பாவப்பட்டவன்தானே’ என்கின்றனர் ’நாம்’ பண்பலையில்
அடைக்கும் தாழ் மெழுகாய் உருகி அணுகும் விரலைச் சுட்டுவழியுமோ?

தம் வீட்டை விட்டு வெளிச்செல்லாமல் குணமிழந்தவர்களாய் இம்மனிதர்கள்
நகராமலே சோர்வுற்ற தம்மையே தூற்றிக்கொண்டு மறுத்துத் தலையசைத்து
விதையற்ற திராட்சையாய் புளிக்கும் இரவையும் பகலையும் ஒதுக்கிவைத்து
விளக்கொளியில் சுவர்பார்த்து உண்ணத் துவங்குகின்றனர் வீட்டிலிருப்பவற்றை

(2)

துணிக்கொடியாகிவிட்ட நாற்காலிமீது வீசப்படும் துண்டுகள் துணிமணிகள்
பரிணாமமுறும் வனவிலங்குகளாய் சுவர் படிந்து நிழலாடும் வீட்டுக்குள்
உள்ளாடை மட்டும் அணிந்து கைகள் தொங்க நிற்கின்றனர் இம்மனிதர்கள்
அரை உயிர் பெற்ற துணிப்பொம்மை போல ஆளுக்கொரு ஜன்னலில்

சூறைக்காற்றில் உதிர்ந்து காய்ந்த பூக்களின்கீழே மரவட்டைகள் சுருண்டு தூங்கும்
ஆளில்லாத நந்தவனத்தின் கிணற்றடியில் தொலைந்த சாவிகளை விழுங்கி்யவன்
பெரும்பற்களும் துளையுள்ள தலையும் கொண்ட கனத்த சாவியாகி விழுந்தான்
பூச்சியங்களின் இடமதிப்புகளை எறும்புகள் இழுத்துச்சென்ற இன்னொரு கனவில்

(3)

அள்ள முடிந்தால் கையில் அள்ளி நெஞ்சோடணைத்துக் கொஞ்சத் தோன்றும்
அழகோ அழகு, மனதை மயக்கும் பிரம்மாண்ட மெய்கொண்ட மாயக்குழந்தை
நட்சத்திரங்களையும் நாட்களையும் நகர்த்திக் கொண்டிருக்கிறது தெருவோரம்
நமத்துப்போன தீப்பெட்டிகளை வரிசையாய் அடுக்கிவைத்து விளையாடிவிட்டு

இம்மனிதர்கள் தம்வீடுகளில் நுழைந்ததும் வெளியேறும் குருவிகளைப் பார்த்து
பிரிந்து செல்கிறார்கள் சக்கரங்களின் ஓசைகள் தேய்ந்துபோன சாலைகளில்
காட்டுவனப்பை மீட்டுக்கொண்டிருக்கும் மதில் இடிந்த பூங்காக்களை நோக்கி
ஆங்காங்கே நின்று நின்று நகர்ந்து வேட்டை தளர்ந்தவனாய் காற்றை நுகர்ந்து

கடற்கரைச்சாலையில் நடந்துசென்ற சிலர் சாலையோரம் குழுவாய் நின்று
தரைலிருந்து உயர்ந்த சிலைகளின் அருகே தலையும் கையும் காலும் அசைத்து
இப்பூமிப்பந்து பெரிதாகிவிட்டதென வியந்த இன்னொரு காலைப்பொழுதில்
அவ்விடம் உறங்கிய குட்டிநாய் எழுந்து ஓடுகிறது குரலை மேலுயர்த்தாமல்

எக்கிளையில் கூடு

2010-05-06T06:49:00.001-05:00

உனக்குப் பிடித்தமான ஆற்று வளைவில்
தனித்துயரமாய் வளர்ந்திருக்கும் புன்னைமரத்தின் கீழ்
வசதியாகக் குத்துக்காலிட்டு அமர்ந்து
                                                       எதிர்க்கரையின் மீது
கண்களைப் பதித்திருக்கும் ஓடக்காரா,
நீ ஏன் ஓடத்தைக் கவிழ்த்து வைத்திருக்கிறாய்?

விடியற்காலையில் தூறலாகப் பெய்த மழையில்
நனைந்த ஓடம் உலர்ந்து கொண்டிருக்கிறது,
ஓடத்தருகிலே நிற்கும் இந்தப்பெண்
                                                     பிள்ளைகளை வளர்த்து
வேற்றூருக்கு அனுப்பிவிட்டவள் -
முனகுவது போலவே அவள் பாடும் பாடலின் வரிகள்
உங்களுக்குக் கேட்கவில்லையா?

ஓ, நனைந்த குருவிக்குஞ்சுகள் இடும் சத்தத்தின் வழியே
கூடு எக்கிளையில் இருக்கிறது என
அவள் அண்ணாந்து தேடிக்கொண்டிருக்கிறாளே!
                                                                      தை இறுதியில்
சாம்பல் பூத்திருக்கும் வானத்தின்
நீர்ச்சொட்டுக்கள் சில அவள் முகத்திலும் விழுந்தனவே!

வராமல் போனவருக்கு - III

2010-04-15T22:16:00.000-05:00

வலிச்சத்தத்திலே ஒரு பிறப்பு
உளிச்சத்தத்திலே ஒரு பிறப்பு
வரிகளாய் விலா எலும்பு

வராமல் போனவருக்கு - II

2010-04-12T06:00:00.001-05:00

இன்று காலையிலிருந்து
கதவோரத்திலேயே
நிற்கிறது பூனை

நேற்று அங்கிருந்து
போகவும் வரவுமாய்
இருந்தது முனகலோடு

வராமல் போனவருக்கு

2010-04-08T06:06:00.000-05:00

நான் விழித்தேதான் இருந்தேன்,
நான்கு முறை சீராகத்
தட்டுபவள் அவள்தான்

புறநகர் கட்டிடங்கள் மீது வெயில் ஓய்ந்தது

2010-03-27T08:12:00.001-05:00

புகையும் காய்ச்சலோடு படுக்கையில் கையூன்றி அமர்ந்தவனின்
உலர்ந்த மூச்சில் அவ்வப்போது எழும் உயிர்குறைந்த ஓசைகளில்
கலந்து வளைய வரும் உணவுப்பையின் புளித்த வாசனையூடே

பூரண அம்மணமாய் ஒற்றைக்கண் போல் விழித்து மறையும்
தொலைதூரத்துச் சொற்களும் அதிஆழம் தொட்ட சொற்களும்
நெஞ்சத்தக உணர்வுகளைக் கண்டும் செய்யவில்லை ஒன்றும்

பன்னிரு இரவுகளாய் நிழற்பாசியாய் படர்ந்திருந்தது உண்மையே
ரோஜாவண்ண மொழியின் நாவில் நோயின் நச்சு வெண்மை!
உண்மையே அனிச்சையாய் நிகழும் அத்தனை அசைவுகளும்!

பழைய புறநகர் கட்டிடங்களின் மீதிருந்த வெயில் ஓய்ந்தபோது
அணிந்த கசங்கிய சட்டையின் ஜேப்பியில் துழாவும் கையுணரும்
சலவையினால் காகிதப்பொருக்குகளான மருந்துச்சீட்டு போல

பதியனிட்ட சொற்களை தெருவிளக்கொளியில் மறந்துவிட்டு
நாசியில் நறுமணம் கமழும் கணம் நிகழக் காத்திருக்கிறோம்
இடிபாடுகளுக்கிடையில் நின்று சுற்றும் நோக்கும் பூனையாய்

நவம்பர் மாத குளிர்காற்றில்

2010-03-09T06:20:00.000-06:00

பொய்யைப் போலவே காற்றைப் போலவே
ஓரிடத்தில் நில்லாது நம் உலகம் சுழன்று நகரும்
அதன் சருமத்தில் கிளைத்திருக்கும் மரச்செறிவு
நவம்பர் மாத குளிர்காற்றில் அதிர்கிறதா சிலிர்க்கிறதா?

கவிதை என்பது தாவரமல்ல

2010-02-27T07:38:00.001-06:00

இன்னொரு நாள் கே.வி.எ ஆரம்பித்து வைத்தான், “கவிதை என்பது தாவரமல்ல, உரமும் அல்ல, அது பூச்சிமருந்து, பூச்சிக்குத் தெளிக்கணும், மனிதன் குடிக்கணும்” என்றான், சீசாவிலிருந்து தண்ணீர் குடித்துக்கொண்டிருந்த அபி வாயிலிருந்த நீரை மிடறிவிட்டுச் சொன்னான், “ஒரு சமயத்தில் வயலெலிகளை வேட்டையாட ஆட்சேர்ப்பு நடந்துகொண்டிருந்தபோது, ஒரு கவிஞன் என்ன செய்தான் தெரியுமா? வருத்தப்பட்டு பாட்டுப் பாடினான்” என்றான், ”அது அரூபமானது” என்று சொல்லிவிட்டு, டோனியும் அதே சீசாவிலிருந்து ஒரு மிடறு தண்ணீர் குடித்துவிட்டுத் தொடர்ந்து சொன்னான், ”கவிதை என்பது நீர்மம் போல... நீரைப் போல, தொட்டுப்பார்க்கமுடியும், ஆனால் வடிவமில்லாதது, கவிஞன் ஒரு பாத்திரத்தில் ஊற்றிவைக்கிறான், ஆனால்... ஆனால், அது ஆறாகவோ, கொதிக்கும் கடலாகவோ, பேரருவியாகவோ, நீராவியாகவோ, உறைந்து இளகும் பனித்துகளாகவோ வாசகனின் மனதில் அல்லது வயிற்றினுள் மாறிவிடுகிறது என்றே கொள்ளமுடியும்-கொள்ளவேண்டும், அது அங்கே ஆக்ஸிஜனாகவும் ஹைட்ரஜனாகவும் பிரிந்துகொண்டேயிருக்கும் சாத்தியமும் இருக்கவே செய்கிறது என்று யாரேனும் சொன்னால் அதை என்னால் மறுக்க முடியாது” என்றான், எனக்குக் 'கவிதை எப்படி வேறெதுவாகவோ இருக்கமுடியும்?' என்றும் அதே ச‌ம‌ய‌த்தில் 'நெய்க்குத் தொன்னை ஆதாரமா, தொன்னைக்கு நெய் ஆதாரமா என்பதைப் பேசிக்கொண்டே இருக்கலாம் போலிருக்கிறதே' என்றும் தோன்றியது.

ஆள்காட்டி விரலால் எளிதாக

2010-01-28T06:59:00.001-06:00

ஓவியக்கூடத்தில் அவன் ஒரு மாலையில்
ஓர் ஏணியைச் சாய்த்துவைத்து மேலேறுகிறான்

தூரிகை மீறித் திரண்ட பசும்நெல்லிக்கனி போல
அவன் மிருதுவான உள்ளங்கையில் ஒரு விண்மீன்
சூடேறித் தேன்போல வழியும் நிறக்குழம்பு
அந்திக்காற்றோடு கலந்து கொண்டிருக்கிறது

ஏதோ ஓர் இளம்பிறை இரவில்
இயல்பாக நிகழும் விளையாட்டாக
ஆள்காட்டி விரலால் எளிதாகத்
தோண்டி எடுக்கப்படும் ஆழத்தில் புதையுமென

ஒன்பது மணிக் கரும்பலகையாய் நிற்குமே வானம்-
அதில் ஒட்டி உறைந்து ஒரு முத்தாய்
ஓர் அசாதாரண மணித்துளியில்
ஓரெழுத்தாய் உதிருமென

அல்லது விலகிச் செல்லும்
வேறொரு விண்மீனின் தலையோடு தலை மோதி
ஒளி பொறியாய் பறக்கக் காண
காட்டுமைனாக்களுக்கு வாய்க்குமோ என

விண்ணை நோக்கி அவன்
விண்மீனை பலம்திரட்டி எறிகிறான்

காட்டுக்குள்ளிருந்து வெளிவரும் முகம்

2009-12-27T08:50:00.000-06:00

நேயா சொல்கிறாள்: காட்டு உலாவுக்குப் போகும்போது புத்தகத்தை எடுத்துக்கொண்டு வராதேடா என்று சொன்னேன், ரசி கேட்கவேயில்லை, நாங்கள் பாதையேயில்லாத காட்டுக்குள்ளே நெடுநேரம் நடந்து, சோர்ந்து, நீரெல்லாம் தீர்ந்தே போனது, புத்தகத்தின் கனத்தைத் தாளமுடியாமல் அவன் எங்களிடம் கேட்டான், நாம் ஒவ்வொருவரும் மாற்றி மாற்றி ஆளுக்குக் கொஞ்ச தூரம் புத்தகத்தைச் சுமந்து வருவோமா என்று கெஞ்சிக் கேட்டான், நாங்கள் எல்லோரும் மாட்டோம் என்று சொல்லிவிட்டோம், அப்புறம் நாங்கள் எவ்வளவு சொல்லியும் கேளாமல் - காட்டுக்குள்ளே அந்த இடத்தில் வேர் முண்டுகள் வெளியே தெரிந்த மரம் ஒன்று இருந்தது - புத்தகத்தை அந்த மரத்தடியில் வைத்துவிட்டு திரும்பியே பார்க்காமல் வந்துவிட்டான், புத்தகத்தின் பக்கங்களை காற்று புரட்ட புரட்ட, மரம் வாசித்து, மரத்துக்கு வருகிற பறவைகளுக்கெல்லாம் சொல்லும், பறவைகள் சும்மாயிருக்குமா? எச்சமிடும்போதெல்லாம் எச்சமிடும் இடமெல்லாம் அதைச் சொல்லாதா என்ன? திரும்பத் திரும்பச் சொல்லும்தானே? காடு முழுவதும் அப்புத்தகத்தைப் படித்த பிறகு அந்தக்காடு என்னவாகும்? என்று நான் கேட்டேன், ரசி பாவம், பயந்தே போய்விட்டான், பயந்துகொண்டேதான் வீட்டுக்கு வந்தான்.

வண்டி செல்லும் வழியில்தானே நெல்மணிகள் சிந்தும்?

2009-12-12T21:23:00.000-06:00

வைத்த முதல் அடியில் வலப்புறம்
நகரும் அடுத்த அடியில் இடப்புறம்
தலையாட்டும் இருபுறம் வாலாட்டும்
ஈயோட்டும்
அடிக்கடி தன் முதுகைப் பாராட்டும்
மாட்டின் குதத்தில் பட்டும் படாமல் காலாட்டும்
ஒரு வட்டம்
ஒரு வழியுள்ள மட்டும் உருளட்டும்
ஊருக்கும் நீரிருக்கும் வேருக்கும்

மலர் மலரும் பருவத்தில், நெல்லிக்கனி மனிதரின் குத்தகை நிலத்தில்

2009-11-13T08:19:00.001-06:00

சுக்கலாகக் கிழிக்கப்பட்ட காகிதத்துண்டுகள் அந்நிலத்தில் உருண்டும் காற்றில் தாவியும் ஓடிக்கொண்டிருந்தன, அந்நிலத்தில் இருபத்து மூன்று பேர் நின்றுகொண்டு கைகளைக் கோர்த்து ஒரு வளையம் அமைத்துக் காத்திருந்தனர், வளையத்தினுள் இருள் வரும்வரை, அவர்களின் கண்கள் வளையத்தினுள் பார்க்காது, வெளியிலிருந்து வளையத்தினுள் நிகழவிருக்கும் சண்டையைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் எங்களைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தது, ஒரு சில நாட்களில் அந்த இருபத்து மூன்று பேர், இருபத்து நான்கு பேராய் தெரிந்தார்கள், அவர்கள் எங்கிருந்து வந்தார்கள் என்பது எங்க‌ளுக்குத் தெரியாது, உங்களுக்குத் தெரியுமா? அவர்கள் தரமான சங்கிலியின் கண்ணிகள் போல ஒரே மாதிரியல்லவா இருந்தனர்? பர்மாக்காரனை மட்டுமல்ல-எங்கள் எல்லோரையும் காக்க வைத்து, சண்டை போடும் முன்பே, கொஞ்சம் ஜெயித்துவிட்டான் அர்ஜெண்டினாக்காரன்.

§

சொல்லாமல் பொழியுமே
அம்மேகம் நீ
திட்டமிடாமல் களவாடு
கடிகாரத்தை
மலைபோலக் குவித்து வை
உடைக்காமல் குவிக்காதே
தெருவில்
நிறைந்த வெய்யில்
வீட்டுக்குள் எப்படி
எதிருரு நிகழும்படி
நிலைக்கண்ணாடி?
ஒரு வில் உருவில்
எப்படியாவது
வாழ்வைச் சிறைப்பிடி
அலங்கரித்து வை
துணையை அழைக்காதே
பழங்காட்டின் குறுக்கே
நெல்லிக்கனியின் இனிப்பும் இருப்பும்
மனிதருக்கே
அசையாத பாதை
அசையாத பாம்பு
ஆறுமாதமாக
அசையாத இலைக்குப் பின்
அசையாத புலித்தன்மை
எத்தனை விழுக்காடு?
இயற்கையின் வண்ணம் அழியும்
வண்ணம்
முதுகின் பின்
ஆடும்
மாடும்
ஆடும்
ஓடும்
ஆயிரம் மனிதருக்கு
சொல்
மொழி
அடுத்த புல்வெளி

"...அந்த ஓவியத்திலிருக்கும் கிணற்றின் ஆழம்

2009-10-20T07:32:00.001-05:00

மந்தமாய் நின்றிருக்கும்
                                    ஆட்டைப் பார்த்து நடக்கும்
நாய்—பாவனையாய்.
                                நடுவில் சலசலவென ஓடும்
நீரோடைக்குப் பகல்கரைகள்—எப்போதும்
முற்பகலும் பிற்பகலும்.
                                   இருபுறமும்
மறைந்திருக்கும் மனிதமுகங்கள்—
                                                   நம் முகம்!

                                §

மழைக்காலத்தில் தொலைந்த நகரம்—
நீர்த்த கடலின் நிறம்.
                                குறைநிலவு
ஏறிச் செல்ல படகு இல்லை.
                                            உன் ஈரதூரிகை—
பாலத்தின் கீழிருக்கும் புதுநீரில் மிதந்தாடும்
பாலத்தின் நிழல்!

                                §

அடுக்கி வைத்த ஐந்நூறு—
                                       கண்ணில் விழும்
ஐம்பது அறுபது.
                         பசியுடன் பாரு!
                                                 ஒற்றை ஆப்பிள்
சுவை வேறு!

கல்தேர்க்கால்

2009-10-02T07:21:00.000-05:00

போர்க்களத்தில் நீ—
எங்கிருந்தாலும் சரி

சந்தேகத்துக்குப் பலியாகிவிடாதே!

ஊர்ந்துகொண்டிருந்தாலும் சரி,
உயிரற்றவன் போல கிடந்தாலும் சரி

நீ சந்தேகத்துக்குப் பலியாகிவிடாதே!

பிரபஞ்ச வெடிப்புக்குச் சரிநிகராக

2009-09-07T09:01:00.001-05:00

பலூனைப் பற்றி பாடுவதா?
பலூனைப் பற்றி பாடுவதானால்,
பலூனை மட்டும் பாடுவதா?
ஊதிய பலூனின் வாயைக் கட்டும்முன்
தப்பிப்பறக்க
பலூனுக்கு உள்ள வாய்ப்பைப்
பாடவேண்டும்,
வெடிக்கும்படி பலூன் ஊதப்படுவதைப்
பாடவேண்டும்,
அது வெடிக்கும் கணத்தைப்
பிரபஞ்ச வெடிப்புக்குச் சரிநிகராகப்
பாடவேண்டும்,

பலூன் விற்பவன் விடும் கொட்டாவிகளைப்
பாடவேண்டும்,
பலூன் விற்பவன் வைத்திருக்கும்
கைப்பம்ப்பைப்
பாடவேண்டும்,
நீண்ட பலூனில் அவன் செய்யும்
போதாமையின் வடிவங்களைப்
பாடவேண்டும்,
அவனுள் நுழைந்து
அவனுடைய நுரையீரலைப் பற்றி
பாடவேண்டும்,
பலூனை உரசி உரசி அவன் செய்யும்
‘த்த்ட்த்ரீட்த்ச்த்’ச் சத்தத்தை
வாயால் உச்சரிக்க முடியாமையைப்
பாடவேண்டும்,

பலூன் விற்பவனைச் சுற்றி
எத்தனை வண்ணங்களில் பலூன்கள் என்று,
பலூன் விற்பவனைச் சுற்றி வந்து
அவற்றில்
எந்த பலூன் ரொம்பப் பெரியது என்று,
அவற்றில்
எத்தனை சிவப்பு பலூன்கள் என்று,
அவற்றில்
இந்த பலூனைத்தான் வாங்குவேன் என்று
மனதிலே எழுதிக்கொண்டு
வாங்காமல் நகருபவன்
வீட்டுக்குச் செல்லும் வழியை
விவரித்துப்
பாடவேண்டும்,
பலூன் வாங்கியவன் பலூனை
விரல்களால் உரசும் சத்தம்
வேடிக்கை பார்ப்பவனுக்கு
உகந்ததாயில்லை என்பதைப்
பாடவேண்டும்,
அச்சத்தத்தில்,
பலூன் உடைந்துவிடும் அச்சத்தில்,
பலம் குறைந்திருப்பதைப்
பாடவேண்டும்,

காற்றும் விரல்களுமே
பலூனுக்கு நட்பும் துரோகமுமாய்
வாய்த்திருக்கின்றன என்று
பாடவேண்டும்,
மேலே மேலே மேலே
பறக்கும் பலூனில்
லேசான காற்று இருக்கிறது,
ஆமாம், காற்றில் லேசான காற்று
ஒன்று இருக்கிறது என்று
பாடவேண்டும்,
வாயில் வைத்து ஊதி ஊதி,
பெரிதாக ஊதி,
பெரிதான பலூனில்
கனமான கரியமிலவாயு நிறைந்திருப்பதைப்
பாடவேண்டும்,
காற்று நிரம்புவதால் பலூனுக்கு
வடிவம் கிடைக்கிறது என்று
பாடவேண்டும்,
பலூனில் நிரம்பிய காற்று
பலூனின் வடிவம் பெறுகிறது என்று
பாடவேண்டும்

இன்னும் தாமதமாகிக் கொண்டிருக்கிறது

2009-08-13T00:18:00.001-05:00

என் காதல் கவிதை இன்னும் தாமதமாகிக் கொண்டிருக்கும்போது, கவிதை பற்றி பேசவேண்டி வந்துவிட்டது. ”நிறைவேறாத ஆசைதான் கலையைத் தூண்டிவிடுகிறது” என்றான் டோனி. நாங்கள் ஒரு மேசையைச் சுற்றி அமர்ந்திருந்தோம். வட்டமான சிறிய மேசைக்கு வெண்ணிற மேசைவிரிப்பு, அதற்கு மேலே மஞ்சள் ஒளி விளக்கு! விளக்கைச் சுற்றி நாங்கள் அமர்ந்திருந்தோம் என்று சொல்லலாமோ? "தச்சன் ஏன் மந்திரவாளை பூக்களுக்கிடையில் மறைத்து வைத்தான், குட்டி இளவரசிக்கென செய்த கட்டிலில்?" என்று கேட்டான் அபி. அந்த மஞ்சள் விளக்கு, ஒரே சமயத்தில் எங்கள் நால்வரையும் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தது போலிருந்தது. ”நம்பிக்கைக்கும் நம்பிக்கையின்மைக்கும் நடுவில்தான் கலை தத்தளிக்கின்றது” என்று டோனி திரும்பச் சொன்னான். ”நிறைவேறாத ஆசை கொண்டவர்கள் பேயாக அல்லவா அலைவார்கள்?” என்று சொல்லி முடித்தான் கே.வி.எ.

காதுமடலோரம் காற்றும் ஓசையும்

2009-08-02T10:09:00.001-05:00

மாலையின் கிழக்குக் கடற்கரையில் ஈரமணலும்
உலர்ந்த மணலும் கிடக்கிறது, வீடுகளுக்கு
எடுத்துச்சென்றது போக எஞ்சிய சிப்பிகளோடு,

சாய்ந்து கொண்டிருக்கிற செஞ்சாந்து ஞாயிறுக்கு
நீ முதுகுகாட்டி அமர்ந்திருக்கிறாய், ஈரமணலின்
வண்ணத்தில் நீ கால்சராய் அணிந்திருக்கிறாய்,

வானும் கடலும் நீலமிழந்து கொண்டிருக்கின்றன,
உன்னருகில் ஒருவரும் இல்லை, அலைகள்
எழுந்து முன்வளைந்து உடைந்து வெளுக்கின்றன,

நீ எழுந்து சற்று நடந்து வேறிடத்தில் அமர்கிறாய்,
நீ குளிரை உள்சுவாசிக்கிறாய், காற்றிலிருந்த
உப்பு, உன் காதுமடலில் படிகிறது,

கடல்-தொடும்-வானத்தில் ஒரு கப்பல் வரப்போகும்
இரவுக்குள் நீந்த ஆயத்தமாகிறது, வலையுடன்
கட்டுமரங்கள் கடலுக்குள் நுழைகின்றன,

உதடுகள் வறண்டிருக்கின்றன, வெற்றுக்கண்ணில்
தெரிகிறது வானின் ஆழம், உயிருடன் மீன்களை
எடைநிறுக்கும் தெருவில் நீ நடந்து செல்கிறாய்.

புலன்கள் எரிந்து அணையும் ஒப்பனையறையில்

2009-07-12T23:23:00.002-05:00

1

திசைகளை எல்லாம் அழித்துவிட்டு
இந்தச் சுவர்கள் நெருங்கி வருகின்றன,
இருளைச் சுரந்துகொண்டிருக்கிறது அறை,

முதிர்சிலந்தியின் வலையைப் போல
நான் அசைந்து கொண்டிருக்கிறேன்
நிலவொளி நுழையாத இந்த அறையில்,

நகர இயலாத பாறையின் மீதேறித்
தவழும் நீரைப் போன்ற இசை
கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது அறைக்குள்

2

ஆமாம், ஆமாம், இந்த அன்பு எல்லை கடந்தது,
ஆமாம், ப‌லனில்லை! ஒரு புர‌ட்சிவீர‌னாவ‌தென
முடிவெடுக்கும்போதே நான் தோற்றுப்போனதை உணர்கிறேன்,

நான் வேட்கையின் மீதேறிப் ப‌ய‌ணிக்கிறேன்,
துதிக்கையின் வ‌ழி யானையின் மீதேறிவிடுகிறேன்,
என் கைக‌ள் தளராமல் முரட்டுப்ப‌ணியைச் செய்கின்றன,

என் மூச்சின் ஒவ்வொரு இடைவெளியும் என் காலடியும்
ஒரு ஒப்பனையழிந்த விலங்கினை நினைவூட்டுகிறது,
நான் சுயசரிதையை எழுதுவதிலும் தோற்றுப்போகிறேன்

3

பாதங்கள் ஆட ஆட,
நிலம் உருமாறிக் கொண்டிருக்கிறது,
நீர்க்குடுவை மூச்சுக்காற்றில் உலர்ந்துபோகின்றது!

’இறக்கும் வரை இது என் உடல்’!
இதற்குத் திறவுகோல் வேறில்லை,
இது மர்மக் குகையுமில்லை!

உடலை மலரச்செய்யும் நடனம்
நடுநிசியைக் கடந்துவிட்டது, உடல்கள், உடல்கள்,
எங்கும் முகங்களை இழந்துவிட்ட உடல்கள்!

P.ன் வாத்துகள்

2009-06-20T09:26:00.000-05:00

P. சொன்னான்: என் மனைவியும் என் மகனும் மதிய வெய்யிலில் நடப்பதை வரைந்து கொண்டிருந்தேன், மதியத்தின் அனல்காற்று அவளுடைய உடையில் அலைகளை உண்டாக்கிச் சென்றது, மனைவியின் முகத்திலோ மகனின் முகத்திலோ எந்தவித அவசரமும் தெரியவில்லை, வெய்யில் தரும் கருப்பு நிழல்களை அவர்களின் முகத்தில் காணோம், அவர்கள் பாட்டுக்கு நடந்துகொண்டிருந்தார்கள், அப்போது காற்றின் ஓசை எனக்குக் கேட்டுவிட்டது, மிக மெல்லியதாக இருந்தாலும் அந்த ஓசை ஓவியத்தில் புகுந்துவிட்டது, என்னைச் சுற்றியிருந்த ஓசைகளின்மீது வெய்யில் பட்டு வேறுவிதமாய் கேட்டது, ஓசைகளுக்கிடையே வெய்யில் நிரம்பி ஓசையின்மையின் வண்ணமாகியது, ஓவியத்தில் வண்ணங்களைக் கொட்டிவிட்டு, அதன்மீது இரு வாத்துகள் ’க்வாக் க்வாக்’ சொல்லி நடப்பதை வரைந்தேன்.

நீ பாடத் தொடங்கு

2009-06-01T09:00:00.000-05:00

காத்திருத்தலை அறியாத இதயம் வேகமாகத் துடிக்கிறது,
எழுதப்படுவதற்கு முன்பிருக்கும் கவிதை போல
நீ உள்ளே வீற்றிருக்கிறாய்

எத்தனைப் பெரிதான குரல் கொண்டு உன்னை அழைப்பது?
வாசல் தட்டப்படுவதை தடையெனக் கொள்ளாமல்
நீ பாடத் தொடங்கு

பிளாஸ்திரி தயாரிக்கும் கம்பெனிகள்

2009-05-20T11:26:00.002-05:00

எத்தனையோ பேர் காயமடைகிறார் தினம்தினம்,
எத்தனை நீளமான காயங்கள்,
எத்தனை அகலமான காயங்கள்,
வெளித்தெரியாத ஆழங்கள்!

எத்தனையோ பேர் காயமடைகிறார் தினம்தினம்,
காயம் படும்போது கையில் பிளாஸ்திரி
வைத்திருப்பவர் எத்தனை பேர் என்பதறியாமல்
பிளாஸ்திரிகள் செய்தால் தொழிலுக்குத்தான் காயம்!

தினம்தினம் காயம்பெறும் எத்தனையோ பேருக்கு
பிளாஸ்திரி தயாரிப்பது கடினமானதே,
தினம்தினம் பிளாஸ்திரி தயாரிப்பது
எந்தவொரு தொழிலையும் போல கடினமானதே!

நிழலின் விளிம்புக்கு வெளியே நிலவொளி

2009-04-28T08:42:00.000-05:00

ஒரு நாள் அவர்கள் என்னைக் கண்டுபிடித்துவிடுவார்கள், அப்போது, எரிந்துகொண்டிருக்கும் ஆவணங்களையும் புகைப்படங்களையும் காட்டி, ’இவை எதுவுமே உண்மை இல்லையா?’ என்று கேட்பார்கள், அவர்களுக்கு என்னிடமிருக்கும் ஒரு முழுநிலவின் படத்தைக் காட்டுவேன், உண்மையில் அது முழுநிலவல்ல, பௌர்ணமிக்குப்பின் ஒருநாள் தேய்ந்த நிலா, இல்லை, அது பௌர்ணமிக்கு முந்திய தினத்து நிலவு, அப்படித்தான் அவர்கள் ஏமாந்தார்கள், முதலில். அவர்களிடம் எரியும் நெருப்பைக் காட்டி, ‘அங்கே வெற்றுக் காகிதங்களும் எரிகின்றன, அவை மரங்கள் வீழ்ந்ததன் ஆவணம்’ என்பேன்.

ஓவியம் விற்பவனும் முற்பகலும்

2009-04-13T23:11:00.001-05:00

அவனது உடல் சென்ற முறைக்கு இப்போது மெலிந்திருந்தது, நான் உள்ளங்கையை மடக்கி, காற்றை வெளியேற்றி, இறுக மூடிக்கொண்டேன், அவன் தலைக்குப் பதிலாக, நெற்றியில் குட்டினேன், அப்படியே அவனது புறங்கை விரல் எலும்புகளின் மீதும் குட்டினேன், அடுத்து அவன் தலையில் குட்டினேன், நெற்றி-புறங்கை-தலை என்ற வரிசையை மாற்றிக்கொண்டே இருந்தேன், அவனும் பதிலுக்கு அடித்தான், என் கன்னத்தில் அறைந்தான், சில அடிகள் என் தோள்பட்டையில் விழுந்தன, பத்துப்பதினைந்து குட்டுகளில் அவன் முகத்தில் வலியின் நிறமேறியது, மேலும் சில குட்டுகளைப் பெற்றுக்கொண்டு அவன் வேறுவழியில் சென்றுவிட்டான்.

வானவில்லுக்கு ஒத்திகை இல்லை

2009-03-30T21:12:00.000-05:00

சீருடையை மறுத்த உருவங்கள்
சித்திரங்களாவது எப்படி? கடலிடம் நிறமிழந்த
வெண்மணல், கடலின் அருகிலே கிடக்கிறது

நடுக்கடல் இரவில் கப்பலை மோதும்
சிற்றலைச் சத்தம், கப்பலைச் சேரும்
செய்தியை நனைத்துக் கப்பலை நிரப்பும்

ஆழ உறங்குபவரைப் பாடு,
அருகில் விழித்திருப்பவரைப் பாடு,
அம்புகள் இருளில் நுழைந்து இருளாகிப் பாயும்

இருளுக்குள் புகை ஊடுருவும் வரை
புகையைத் தொடர்கிறது நெருப்பின் வெளிச்சம்,
நா மட்டுமே கொண்டது, தீ என்றுமே புதியது

உறக்கத்தினுள் இயக்கம்தானா கனவு?!
ஒருகணம் நிற்கும் கடிகாரம் என்ன கனவு காண்கிறது?
இது எல்லையற்ற நாடு, நீ எங்கு செல்லவேண்டும்?

திண்ணையற்ற ஊரை காகம் கொத்திச் செல்கிறது,
காத்திருக்கும் தூண்டிலில் பசித்த மீன் விழுகிறது,
புழு மண்ணையே தின்கிறது, மண்ணையே கழிகிறது

ஆறு வளைந்து வளைந்து செல்கிறது,
பாதை ஏன் வளைந்து வளைந்து செல்கிறது?
வானம் நீலமாகிக் கடல் நீலமாகிறது

மெதுவாக மாறு

2009-03-20T06:56:00.001-05:00

மெதுவாக மாறினால்
எளிதாக இருக்கும்
உனக்கும் அனைவருக்கும்

திடீர் மாற்றம்
கலக்கத்தைத் தரும்
உனக்கும் அனைவருக்கும்

மெதுவாக மாறினால்
ஒருவருக்கும் தெரியாது
கலக்கமில்லை உனக்கும்

நகர்ந்துகொண்டிருக்கும் வாழ்வின்மீது பூனை எதிர்த்திசையில் நடக்கிறது

2009-03-08T08:10:00.000-05:00

யார் தொடங்குவாரோ தெரியாது -
இவ்வூரில் பூனைகளும் நாய்களும் சண்டையிடும்,
எந்த நாய் தொடங்குமோ தெரியாது -
இவ்வூரில் நாய்கள் தமக்குள்ளே சண்டையிடும்,
பூனைகளில்லாத அவ்வூரில்
நாய்கள் மனிதரிடம் சண்டையிடும்

"அணி செய்வதே கவிதையின் பணி"

2009-02-22T10:14:00.000-06:00

(அணிபவருக்கும் அடிபணியாதவருக்கும்)

பேச்சு-உணர்ச்சி-வேகம்-
மேடை-மௌனம்-தோல்வி-
காட்சி-கனவு-அழகு-
உருவம்-முதல்-உடை-
கவிதை-கருத்து-குரங்கு-
வாழ்த்து-கடவுள்-தேசம்-
பக்தி-உத்தி-ஊதுபத்தி

சூரியன் உச்சந்தலையைத் தாண்டிப் பச்சைக்குதிரை ஆடும்

2009-02-07T22:22:00.001-06:00

ஓட்டுவீட்டுத் தொடரின்
பி்ன்னால்
ஒட்டிக்கொண்டு, ஓடிச் சென்று,
பள்ளி மைதானத்தின் ஓரமாய்
ஓர் ஏரியாகிறது சாக்கடை

நோட்டுகளின் வெண்மையில்
இணைந்து பாயும் கோடுகள்-அவை
நீலமென்கோடுகள்,
உள் அடங்காமல் மீறுகின்றன
சிறிய பென்சில் கோடுகள்

எல்லாத்திசையிலும் தொடுவானம்,
எத்திசையும் ரயில்சத்தம் அறியாதே!
தண்டவாளம் எப்போது துண்டானது?
”டண்ங்”
எங்கிருந்து நேரம்சொல்ல வந்தது?

யாருமற்ற மைதானத்தை
ஒரு வாத்துக்கூட்டம் சுற்றுகிறது,
ஒரு வாத்து நடை தவறி
விழுகிறது,
எழுகிறது, கூட்டமே பறக்கிறது

ஆயிரத்தித் தொள்ளாயிரத்தி எழுபத்தைந்தில் ஓர் ஆனைமுகன்

2009-01-24T10:40:00.001-06:00

(கூத்தன்சாமிக்கு)

தினசரி நடப்பதல்ல ஆணி அடிப்பது,
”சின்னஆணி என்பதால், பார்த்துஅடி”, ஆணி
அடிக்கும்போதே ஆட ஆரம்பித்து, எதிர்சுவரில்
இடம்பிடித்தார் எங்கள் வீட்டுப் பிள்ளையார்

ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும் ஒரு சருகு

2008-12-28T08:36:00.007-06:00

1 ஆற்றிசை

ஆறு போல இசை
பேரொளியாய் பாய்ந்துகொண்டிருந்தது,
நாம் கைகோர்த்தபடி
கரையில் நின்று கொண்டிருந்தோம்,
ஆற்றுக்கு அப்பால்
பேரொளி மட்டுமே இருந்தது,
ஆற்றுக்குப் பொருத்தமான வரிகளை
நாம் நிதானத்தோடு எழுதினோம்,
நம்மையும்
ஆற்றோடு போகும் அனைத்தையும் கவனித்தபடி
நாம் எழுதிய வரிகள்
ஆற்றுக்குள் மெதுவாக ஊர்ந்து இறங்கின,
வரிகள் ஆற்றில் மரக்கால்களைப் போல மிதந்தன,
ஆறு அவற்றை நகர்த்திச் சென்றது, பிறகு
அவை ஆற்றிலிருந்து எழுந்து வந்து
நம்மருகில் நம்மோடு
ஆற்றைப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றன.

2 ஆற்றா இசை

குளிர்காலத்திலும், மங்கிய வெளிச்சங்களிலும்,
இரவுகளிலும், கோடைமழைப் பொழிவிலும்,
மலைச்சரிவிலும், கூழாங்கல் படுகைகளின் மீதும்
நமது கதை நிகழ்கிறது

இந்த இடங்கள் நமது கதையின் பெருமையைச்
சூடிக்கொள்ள நாம் இடம்தரப் போவதில்லை,
நேரமற்ற நேரத்தில் அணிந்த ஆபரணமாய்
எந்நேரமும் நம் மணிக்கட்டைப் பற்றியிருக்கிற

கடிகாரம், காலநிலையைப் பற்றி கவலைகொள்ளாது;
கதை எங்கு நிகழ்ந்தாலும், பாறைநிலத்திலோ,
மழைக்குப் பிறகு ஒற்றையடிப்பாதையிலோ,
எந்தப் பொழுதில் நிகழ்ந்தாலும், அது நமது கதைதான்

விடியலுக்கு முன்பே நாம் தெருவில் இறங்கிவிட்டோம்,
தொலைவில் நம் இல்லம் கரும்புள்ளியாகி மறைகிறது,
நம் கையிலிருந்த மாதுளம்பழங்களை வழியில்
செந்நாய்களை நோக்கி எறிந்துவிட்டோம்

நமது கதைமரபின்படி, ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும்
நாம் ஏதாவது ஒன்றை விடுத்துச் செல்கிறோம்,
நாம் நடந்து வந்திருக்கும் தொலைவு
நம் மகிழ்ச்சியின் தொலைவைக் காட்டுகிறது

நமக்குத் தாகம் ஏற்படுவதில்லை,
நாம் வெற்றுடலுடன் ஆற்றோரமாய் நடக்கிறோம்,
சத்தமெழுப்பாமல் நடக்க நமக்குப் பழகிவிட்டது,
ஒருவர் பேசும்போது ஒருவர் அமைதி காக்கிறோம்

நம்மை மறக்கச் செய்த இசையில்
கரைய இயலாமல் கரை திரும்பிய வரிகளை
நாம் உதடசையாமல் சொல்லிக்கொள்கிறோம்,
நமக்குத் தாகம் ஏற்படுவதில்லை.

"காணாமல் போனவைகளிடையே உன்னைக் கண்டேன்"

2008-12-20T06:31:00.003-06:00

மேகம்-
தேனீ போல மாறுமென நீ சொன்னாய்
நத்தை போல ஊருமென நத்தை சொல்லியது

வானின் நீலத்தைக் குறைக்கிறது
அந்த ஒற்றை மேகம்

’நான் இல்லை’
'நான்' இன்றிப் 'பிறர்' இல்லை

ஒரு மேகத்திற்குள் இன்னொன்று மறைந்துவிடும்
அளவுக்கு அங்கே இடமிருக்கிறது

காற்றுக்குத் தெரியாது
எத்தனை அறைகளை நிரப்பியதென்று

வரும் வழியும் போகும் வழியும் வெவ்வேறு
ஒவ்வொருவருக்கும் வழி தனித்தனி

குளிர் படிந்திருக்கும்
யாருமற்ற படுக்கையில்

மதச்சுமையின்றி நடக்கும் குதிரை
வேகத்தைக் குறைப்பது புத்தகச்சுமை

மொழியாமொழியின் உறைவிடங்கள்

2008-12-14T13:10:00.010-06:00

1

மரம்போல்வ மாந்தர் மொழிசொல்லார் அவ்வழியே
சொல்மொழியாக் காதலரைக் காண்

சொல்லினும் செய்தல் மிகநன்று செய்தபின்
சொல்லார்க்கு இல்லை நிழல்

தம்புகழைச் சொல்வோன் வருந்துவான் தம்மொழியைக்
கேட்போன் அறியான் எனின்

2

ஓர் உயிரும் ஓர் உடலும் சேர்ந்த பிணைப்பு உறுதியானதா?
இரண்டு உயிர்கள் சேர்ந்த பிணைப்பு உறுதியானதா?
உடலைக் கொண்டாடுவோர் சிலர்
உயிரை வருத்துவோர் சிலர்

3

தனிமனிதனுக்கு மொழியில்லை,
மனிதன் மொழிக்கு உயிர் தருகிறான்,
மனிதன் தோற்றுவிடுகிறான்

மையங்களற்ற வையங்களில்

2008-11-30T08:27:00.014-06:00

நீண்டு கிளைக்காமல் மீண்டும் அகலமாகும் பாதைகளில்
பூத்திருந்த மரங்களும் சில புல்லாங்குழல்களும்
தொலைந்துவிட்டன நாட்களுக்கான விதைகளைத் தராமல்

கடவுளர்கள் முன்பே இறந்து போய்விட்டார்கள்
குரல்கள் கரைகின்றன, நெரிசல்கள் மிகுகிறது, பாதைகளில்
இனி உண்மைகளைக் கண்டறியத் தேவையில்லை

படிக்கட்டுகளின் எல்லைகளில் கட்டிடங்கள் நிற்கின்றன
படிக்கட்டுகளில் அர்ச்சுனர்கள் இறந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்,

கட்டிடங்களின் கண்ணாடிச் சுவர்களில் பிரதிபலிக்கும்
ஒற்றை வானத்தில் வெளுத்த மேகங்களின் பயணங்கள்!
பலப்பலப் பயன்கள் பொதிந்த பொருட்கள் நிறைந்த அறைகளின்
வெளிச்சுவர்களை உரசிச் செல்கின்றன தென்றல்கள்!

மலையின் மீது காலையும் மாலையும்

2008-11-15T10:41:00.002-06:00

சிலபொழுதுகளில்
வானத்தைத் தாங்கிக் கொண்டிருப்பது போலவும்
சிலபொழுதுகளில்
வானத்தைக் கூராகக் குத்துவது போலவும் தெரிந்த
மலையுச்சி,
உச்சியை அடைந்ததும்
சமதளமாக
அமர்ந்துகொள்ளத்தக்கதாக இருக்கிறது;
மலைகள்,
வானத்தைத் தொடுவதே இல்லை;
தொடுவானம்,
கீழிறங்கித் தெரிகிறது, மலையின் மீதிருந்து காணும்போது;
தொடுவானத்திற்கும்
கீழே, முதலில் நிகழ்ந்து விடுகிறது காலை;
அதோ
காலையை அல்லது மாலையை நோக்கிச் செல்கின்றனவே,
அவற்றோடு
நாமும் நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்;
நாம்
பார்த்துக் கொண்டே இருக்கும்போது,
காலை
நிகழ்கிறது இந்தத் தொடுவானில், அது போலவே
மாலை
நிகழ்கிறது அந்தத் தொடுவானில்

இரண்டு நாட்களுக்கிடையில் ஒரு பழம்

2008-11-05T09:24:00.001-06:00

(தேவதச்சனுக்கும் வில்லியம்ஸுக்கும்)

இரண்டு நாட்களுக்கிடையே
நான் சிக்கியிருக்கிறேன்,
நான் இங்கே தனித்தில்லை,
என்னிடம் ஒரு புகைப்படம் இருக்கிறது,
அதை எடுத்துப் பார்க்க முடியாதபடி,
அசைய முடியாதபடி, நான் சிக்கியிருக்கிறேன்,
இல்லை, நான் எதையும் யோசிக்கவில்லை,
இந்த நிலைத்த கணங்களைப்
பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

ஒளிந்துகொள்ள ஆயத்தமாகும்போது

2008-10-19T11:37:00.006-05:00

எந்த உடை அணிந்துகொள்வதென மெனக்கெடாதே,
உன்னுடைய அனைத்து உடைகளும்
உன்னுடைய நிறமேறி இருக்கின்றன,
உன் உடைதான் உன்னுடைய அடையாளம்,

நீ ஒரு சிங்கத்தோடு வசிக்க வேண்டும்
என்னும் விருப்பம் கொண்டிருந்தாய்,
உனக்கான குகையின் பங்கை சிங்கத்திடமிருந்து
எப்படியும் பெற்றுவிடுவாய் எனச் சொன்னாய்,

சிங்கம் நன்னடத்தைகளைக் கொண்டது
என்னும் நம்பிக்கையும் உனக்கு இருக்கிறது,
உன் எண்ணங்கள் சிறந்த நோக்கங்களையே கொண்டிருக்கின்றன,
ஆனால், விளையாட்டாகவே நீ அதைச் சொன்னாய்,

உனக்கு இன்னும் சில சந்தேகங்கள் இருக்கிறது:
வாசலைத் தாண்டியதும் கண்ணுக்கெட்டும் தூரத்தில்
பூக்கள் தென்படுமா? நீ கற்ற எண்களின் இடமதிப்புகள்
பூக்களை எண்ணிக்கையிடப் போதுமானதா?

இடையே கரும்பூக்களைக் கண்டால்
என்ன செய்வதென வருத்தம் கொண்டிருக்கிறாய்,
பூக்களை விட, நாளின் எத்தனை தருணங்களில்
நீ மகிழ்வாக இருக்கிறாய் என்பதுதானே உனக்கு முக்கியமானது?!

பூமியின் பறவைகள்

2008-10-02T06:32:00.007-05:00

நீ ஒவ்வொரு செடியாய் தாவித் தானியம் உண்கிறாய்,
எங்கள் உலோகச் சிறகுகள் மேலும் கீழும் அசையாது,
பரந்துபட்ட கோணங்களில் பறக்கவே நாங்கள்
ஆசை கொண்டோம், நாங்கள் பூமியைத் தாண்டிவிட்டோம்

சிறகு என்பதற்குச் சுதந்திரம்
என்று பொருள் கொண்டனர், எங்களில் பாதிப்பேர்,
எப்போது தெரியுமா? சிறகுகளுடன்
தேவதைகள் காட்சி தந்தபோது

காதுகளை விசிறியபடி இருக்கும் யானைகளுக்குப்
பறக்கச் சொல்லிக் கொடுத்து
பலத்த காயங்களை யானைகளுக்குத் தந்து
தாங்களும் பெற்றனர் எங்களில் சிலர்

எங்களின் பரந்துபட்ட பார்வையால்
எங்களுக்கு வேண்டியனவற்றை அதிகரித்தும்
எங்களுக்கு வேண்டாதனவற்றை அழித்தும்
சிறகு என்பதற்கு ஆற்றல் என்றொரு பொருள் அறிந்தோம்

வேற்றுகிரகத்தில் எங்களைச் சந்திக்க நேர்பவர்கள்
அறியாமையாலோ பட்டப்பெயராகவோ
எங்களை 'பூமியின் பறவைகள்' என்று அழைத்தால்
நீ வருத்தம் கொள்ளாதே, பறவையே!

உன் நளினமான பறத்தலைக் கண்டு, எங்களில் சிலர்,
உன் மென்மையான சிறகுகளையே விரும்புகின்றனர்,
தற்காக்கும் முயற்சிகளுக்கும் தண்ணீரைத் தேடவும்
அவர்களுக்கும் வளரட்டுமே உன்னைப் போன்ற சிறகுகள்!

வெளியே கொண்டாட்டமில்லை

2008-09-20T17:42:00.003-05:00

வலி முதலில் வேதனையைத் தருகிறது,
வலியேற்பட்டவுடன் எல்லோரும் சொல்லிக்கொள்வது:
'இது தற்காலிகம்தான், தானாகச் சரியாகிவிடும்',
அதுவே முதல் நம்பிக்கை

பிறகு வலி அப்படியே இருந்தாலும்,
குறைந்தாலும், வேதனை பெருகுகிறது,
அதுவே அடுத்த கட்டத்திற்குத் தள்ளுகிறது,
ஒரு நுட்பமான வலியினை நோக்கி.

அவ்வலி ஒருவரும் பார்க்க இயலாதது,
பிறகு நீ வேதனைப்படுவதில்லை,
நீ வலியைக் கொண்டாடுவதில் மும்முரமாகிறாய்,
நீ வெளியே வருவதில்லை

நடனமேடையில் நின்று, இயந்திரத்தின் இசைக்கு...

2008-09-09T21:10:00.001-05:00

அவர்கள் வேலைக்குச் செல்வதால் உண்கிறார்கள்
அவர்கள் வேலைக்குச் செல்வதால் இவர்கள் உண்கிறார்கள்
அவர்கள் உணவைக் கையிலெடுத்துக் கொண்டு செல்கிறார்கள்
அவர்கள் நின்றுகொண்டே உண்கிறார்கள்
அவர்கள் இடைவேளையின்றி உண்கிறார்கள்
அவர்கள் உணவு இடைவேளையின்றி வேலை செய்கிறார்கள்
அவர்கள் இடைவேளையின்றி வேலை செய்கிறார்கள்
அவர்கள் வேலைக்குத் தகுந்த உணவு உண்டார்கள்
அவர்கள் வேலையின்போதே உண்கிறார்கள்
அவர்கள் நேரம் தவறி உண்கிறார்கள்
அவர்கள் நான்கு வேளை உண்டார்கள்
அவர்கள் நான்கு வேளை உண்கிறார்கள்
அவர்கள் உண்ணும் உணவுக்குத் தக்க உடலுக்கு வேலை தருகிறார்கள்
அவர்கள் உண்ணும் உணவுக்குத் தக்க வேலை செய்கிறார்கள்
அவர்கள் உணவுக்காக வேலை செய்தார்கள்
அவர்கள் உணவை எண்ணாமல் உண்கிறார்கள்
அவர்கள் உணவை எண்ணாமல் வேலை செய்கிறார்கள்

கனவுத்திணை

2008-08-18T17:52:00.004-05:00

பார்வை - 1 : உருவம்

கனவில் ஆபத்துகள் நிறைய,
கனவில் உயிர் வாழவேண்டும் என நினைத்தால்
அது கனவினையே அழித்துவிடும்

பார்வை - 2 : அணி

கே: ஒளி-ஒலி எப்படி இயங்குகிறது?
ப: கண்ணுக்குள் பாய்ச்சப்படும் ஒளி கனவினைச்
சென்று சேராது; கனவில் ஒலி, ஒலியற்றதாக இருக்கிறது

கே: எத்தகைய பரப்பில் கனவு முகிழ்க்கும்?
ப: வண்ணங்களைத் தீவிரமாக நம்பும் மனதிற்கும்
சிந்தனை மறுத்த மூளைக்கும் இடையிலான பரப்பில்

கே: எந்த வயதில் கனவு காணத் தொடங்கலாம்?
ப: இந்தக் கேள்விக்குப் பயன்தரக்கூடிய பதில் இல்லை

கே: கனவில் இன்றியமையாதது என்ன?
ப: எதுவுமில்லை; நீர், காற்று,
மொழியும்கூடத் தேவையில்லை

கே: கனவுப்பிரதேசம் என்ற ஒன்று உண்மையில் உள்ளதா?
ப: இந்தக் கேள்விக்கும் பயன்தரக்கூடிய பதில் இல்லை

கே: கனவு காணத் தொடங்கிவிட்டு, பின் நிறுத்திவிட்டால்
தீங்கு ஏதும் ஏற்படுமா? எந்தவிதத் தீங்கு ஏற்படும்?
ப: இந்தக் கேள்விக்கும் பயன்தரக்கூடிய பதில் இல்லை

கே: கனவினைப் போற்ற மந்திரங்கள் உண்டா?
ப: 'கனவு எல்லாவற்றுக்கும் முதன்மையானது',
'நாம் கனவிலிருந்து பிறந்தோம்'

பார்வை - 3 : வெளி

பார்வையின் கேள்விகள் நிச்சயமற்று நீந்துகின்றன;
கனவு வெளியும் காண்பவர் வெளியும்
(இவற்றில் நீர் எது, சாயம் எது எனத் தெரியாது)
நீருக்குள் சாயம் போல ஒன்றினுள் ஒன்று நுழைகிறது

பார்வை - 4 : சுயம்

04.01. கனவென்பது இன்பமல்ல

04.02. சுயம், முகத்தை அணியாமல் கனவில் வரும்

04.02.01. முகமூடி அணிந்து கொண்டு கனவு கண்டாலும்,
சுயம் கனவில் வரும்

04.02.02. சுயம் தொலைவதற்கான இடங்கள் கனவில் உண்டு
(எ.கா: பாறைமேல் அமர்ந்து இடதுபக்கம்
திரும்பிருக்கும் அலகிழந்த பருந்து)

04.03. கனவு பரிமாணங்களை அழிக்கிறது

04.03.01. கனவில் தெரியும் தரை உண்மையல்ல

04.03.02. கனவில் எல்லைகளைத் தேடக் கூடாது

04.03.03. வானத்தையோ, நிலத்தையோ கனவில் காண்பது
சுயத்தின் மதிப்பைக் குறைக்கும்

04.03.04. எல்லாக் கனவுகளும் ஏறக்குறைய முடிவு பெறாதவை

***

ஒரு கோடு-மறு கோடு அல்லது தூண்களின் பாடல்

2008-08-05T09:16:00.010-05:00

உன்னுடைய விருப்பவுணவுகளின் அளவும்
பட்டியலும் சிறுத்துப் போவதையும், சிறுத்துப் போன
உனது உடை குட்டிப்பிசாசுக்கு அணிவிக்கப்படுவதையும்
உன் நண்பர்களிடம் எச்சரித்தாய்

உன்னுடைய சொற்களிலிருந்து எனது இரண்டாவது
மொழியை நான் சீரமைத்துக் கொண்டிருந்தபோது
சுவர்களும் எறும்புகளும் பண்டங்களும் சொன்னது
கவனிக்கப்படாமல் தொலைந்துபோனது

எங்கோ வேறுபொழுதில் வைத்த எதையோ,
நீ தேடிக்கொண்டிருப்பாய்; நீ தேடுவது கிடைக்கவில்லை
என்றால், என்னிடமிருக்கும் பொம்மையைப்
பறித்துப் பதுக்கிவைப்பாய்

'நல்ல அடையாளமாய்' வீட்டு முகப்பிலிருக்கும்
தூண்களில் ஒன்றில் சாய்ந்துகொண்டு, தோட்டத்திலோ
தொட்டியிலோ பூச்செடி வைக்கமுடியாத ஆதங்கத்தை
அம்மா பாடிக்கொண்டேயிருப்பாள்

நட்சத்திரம் எப்படி உருவாகிறது?

2008-07-22T13:15:00.007-05:00

நமக்கு சூரியனைத்தானே நன்றாகத் தெரியும், ஆதலால்,
சூரியனை வைத்துத்தான் நட்சத்திரத்தைப் பற்றி சொல்லமுடியும்;
சூரியன் எப்படித் தோன்றியதோ, அப்படித்தான் நட்சத்திரமும் தோன்றியது

தன்னுடைய நிறத்திலிருந்து எடுத்த நீலத்தை,
தன்னுடைய நிறத்திலிருந்து மாறுபட்ட பின்புலமாக விரித்து,
(அந்தப் போர்வைக்கு வெளியில்தான் நட்சத்திரங்கள் இருக்கின்றன!)
ஒப்பற்ற முறையில் ஊர்ந்து வருகிறான், சூரியன்!
அந்தக் கலைநிகழ்வை உங்களால் காணமுடிகிறதா, இல்லையா?

சூரியன் நம் மீது மட்டுமல்ல, தாவர விலங்குகளிடமும்
ஆதிக்கம் செலுத்தி, இரவை ஒரு சடங்காக மாற்றியிருக்கிறது;
இல்லையென்றால், நாம் இரவிலும் அல்லவா வாழ்ந்துகொண்டிருப்போம்?
ஆனால், இன்றைய நாள் வரை வௌவால், ஆந்தை,
சூரியகாந்தி இவற்றுக்கு நாசூக்கென்பது என்னவெனத் தெரியாது
என்பது நாம் வெளிப்படையாக வருந்தக்கூடிய அளவிலே இருக்கிறது,

இங்கே நிலவைப் பற்றி சொல்லியாக வேண்டும் -
அது சூரியனிடமிருந்து ஒளியை வாங்கி
(அப்படி வாங்குவதாலும் நமக்கு அருகாமையில் வசிப்பதாலும்,
நிலவைச் சூரியனின் நிழல் எனச் சொல்பவர் உண்டு),
சடங்குகளைச் சரிபார்க்கும் பணியை இரவெல்லாம் திறம்படச் செய்கிறது;
ஆதலால், நாம் நினைத்ததுபோல நிலா, சூரியனுக்குப் போட்டி அல்ல,

சரியாகச் சொல்லவேண்டுமானால்,
சூரியனுக்கு எதிரியாய் இருப்பவை, தூரத்தில் இருக்கும் நட்சத்திரங்களே!
நட்சத்திரங்கள், சூரியனைப் போல சுடுபவை என்றாலும்,
கண்ணுக்குப் புலப்பட்டும், புலப்படாமலும் இருக்கும்
தூரத்தினாலேயே, கனவில் நன்றாகக் காட்சி தருகின்றன;
இப்படித்தான் அவை நட்சத்திர மதிப்பைப் பெறுகின்றன

கடலிலிருந்து நிலத்திற்கு வீசும் காற்று

2008-07-12T22:12:00.007-05:00

கடலுக்கும் நமக்கும் நடுவில்
கட்டிடங்கள் இருக்கின்றன, சமைக்கப்பட்ட மீனைத்
தழுவி வந்த காற்று, குறுகலான தெருவில்
நடந்துகொண்டிருக்கும் நம்மையும் தழுவிச் செல்கிறது,

வீட்டுக்குள் மறுஉரு பெற்று
சன்னல்வழி வெளிவரும் மின்னணுக்குரல்கள்
உயரம் குறைந்த அலைகளின் ஓசையில் கலந்து
நம் மௌனத்தின் பின்னணி மட்டும் மாறுகிறது,

நாம் மௌனத்தைத் தொடர்கிறோம்,
உன் பாதங்கள், நான் அவற்றைப் பார்ப்பதற்குச்
சற்றுமுன்னர்தான் பறிக்கப்பட்ட மல்லித்தழையின்
வேர்க்கிளைத்தலைப் போலிருக்கின்றன,

கால்கள் தரும் சுதந்திரத்தின்
சாத்தியங்கள், ஒவ்வொரு முறையும் நம்மை
நெடுந்தொலைவுக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன,
நாம் அதே கால்களுடன் வீட்டினுள் நுழைகிறோம்

'இரவைக் கைப்பற்றி'

2008-07-02T20:11:00.002-05:00

'எதையும் எவ்வித பிரமிப்பும் இன்றி காணும்'
P.ன் ஓவியங்களில், பலவேறு வடிவங்களில்
நிலவு சிந்துவது ஒளியா, ஒளியென்னும் மாயமா
என்பது விசாரணைக்குள்ளாகியிருக்கிறது

பூமியின் குறுக்காக ஓடுகிற ஓர் ஆற்றுவரி
மீது பறக்கும் நாரை, நீரில் மிதக்கும் நிலவு,
இரண்டும் முறையே மீனாலும் நாரையாலும்
இழுத்துச் செல்லப்படுகின்றன கடல் வரையிலும்

நட்சத்திரக்கொத்துகள் வரை பரவிய ஆழமான இரவு
பகலைவிடப் பெரிதானது, பாதையில் படர்ந்து,
கூரையின் மேலும் கீழும் படர்ந்து, அனைத்தையும்
அது நனைக்கிறது, அல்லது அணைக்கிறது

பயணியைத் தொலைத்த பயணம்

2008-06-23T20:02:00.026-05:00

வெளிச்சத்தையும் எடையையும் வெளியில் எறிந்த பிறகு
வேகம் மட்டுமே ஒளியாகிறது, வண்ணம் என்பதே
வடிவமாக இருக்க இயலும் என்பதன் ஆதாரங்களை
வானில் காண்கிறான்

பிம்பங்கள் தந்து சுமை கூட்டும் காகிதமும் பேனாவும்
கண்ணாடியும் விடுத்து பயணிப்பவனுக்கு
காகிதங்களின், கண்ணாடியின் எல்லைகளுக்குள்
பயணமென்று ஒன்று உண்டா?

குறுக்கிடும் ஆற்றின் கரையோரமாய் நடந்து
படகை அல்லது பாலத்தைச் சந்திக்கும் வரை
அவன் ஆற்றின் பயணத்தை ஆடையாக அணிந்துகொள்கிறான்

வயலில் பெய்யும் மழையில் மென்நினைவுகளோ
சுயமௌனமோ மேலெழும் முன்னமே
மழையின் சத்தம், அவனைக் கரைத்துக்கொள்கிறது

மரத்தின் பாகங்கள்

2008-06-11T23:57:00.023-05:00

இளங்காலையில், மதிய உச்சியில்,
இன்னபொழுது எனச் சொல்லமுடியாமல்
மாறிக்கொண்டிருந்த பொழுதுகளில்,
பொழுதுகளை அறியாமல்,
அறிய விரும்பாமல் கழித்த கால‌ங்க‌ளில்
இம்மரத்தினடியில்தான் நாமிருந்தோம்

சொரசொரப்பான அடிமரத்துப்
பட்டைகளின் மீது விளைந்த
கிளர்ச்சியில் கண்மூடிக் கிடந்தோம்,
இன்று கிளைகளுக்கிடையே காணும்
சிறுசிறு வான்துண்டுகளை,
எப்பொழுதிலும் நாம் கண்டதில்லை

தயங்கித் தயங்கி அருகே வந்து
சென்ற பருவத்து வித்துக்களையோ
எறும்புகளையோ கொத்திய பறவையையும்
முன்பு மரத்திலிருந்து
கேட்ட ஒலிக்குறிப்புகளையும்
நாம் பொருத்திப் பார்த்ததில்லை

விரும்பிய தூறலையும்
எதிர்கொள்ள இயலாத சுழ‌ல்காற்றையும்
ந‌ம்மோடு அனுப‌வித்த‌ இம்ம‌ர‌ம்
இவ்வாண்டில்
பூக்கும் ப‌ருவ‌த்தை எட்டும்முன்
நாம் பிரிந்துவிட்டோம்

ந‌ம்மைப் பார்த்துக் கொண்டே,
நம் பேச்சுக்களையும்
நம் மௌனங்களையும் கேட்டுக் கொண்டே,
மரம் ஓர‌ங்குல‌மாவ‌து வ‌ள‌ர்ந்திருக்கும்,
ந‌ம் அருகாமை
அத‌ற்கு உர‌மாக‌ச் சேர்ந்திருக்கும்

சாய்வாக விழுந்த வெயிலின் மீது
மழை விழுந்த‌தில் வானவில் தோன்றும்
வாய்ப்புள்ள‌ திசையை
கால்க‌ளுக்கு நினைவிருக்கிற‌து,
ம‌ழையீர‌த்தில் ம‌ர‌ம் சிந்திய‌ பூக்க‌ளின் மேல்
ம‌ர‌ம் மேலும் ஈர‌த்தைச் சொட்டுகிற‌து

சொல்லாலான‌வ‌ன் அந்தியிட‌ம் சொன்ன‌து

2008-06-05T06:38:00.022-05:00

குளிர்ந்த காற்றில் சாம்பலாய் மிதக்கும்
அதிகாலை வெளிச்சத்தில், எனது முதலெழுத்தைத் தேடி,
என் ஞாபகத்தைப் ப‌ல‌ப்ப‌டுத்திக் கொள்கிறேன்

பூக்களுக்காக‌, சிறுமி குடம் குடமாய் நீரூற்றுவ‌தும்,
நிலவொளியின்போது எழுத்துகள் மரமேற, பழங்கள் தரைவிழுவதும்,
தொடர்ந்து எழுத்துகள் விழுவதும், அருகில் நிகழ்வது போல் கேட்கிற‌து

விடைபெறுத‌ல்க‌ள் நேர்கிற‌ அறைக‌ள், என் வ‌ழ‌க்க‌மான‌
க‌ற்ப‌னைக‌ளை நிர‌ப்புகின்ற‌ன‌; ந‌ட‌மாட்ட‌த்தையும் பெய‌ர்க‌ளையும்
இழந்துவிட்ட இந்தத் தெருக்க‌ளைக் க‌ட‌ப்ப‌தென்ப‌து முடியாம‌ல் போகிற‌து

என‌து புத்த‌க‌ங்க‌ளுக்குள்ளே க‌ண்டுபிடிக்க‌ப்ப‌டாமல் ம‌றைந்திருக்கிற‌
ம‌வுன‌ங்க‌ளைப் ப‌ற்றி ஏதாவது சொல்லிட வேண்டுமென்றால்
அவை சிறிய‌ கீற்றுக‌ளே என்று சொல்வேன்

நிழல்கள் வாழ்வது எங்ஙனம்?

2008-05-22T00:21:00.041-05:00

உன் நினைவிலிருந்த சித்திரம்
அழிந்துகொண்டிருக்கிறது, நெஞ்சின் துடிப்பும்
சித்திரத்தின் கனமும் அதிக‌ரிக்கிற‌து,
அவ‌ன‌து கூடத்தில் நீ காத்திருக்கும் வேளையில்

கருநீல உடையில் நீ பொருத்தமற்று நிற்கிறாய்,
அவன் "வண்ணங்கள் கொண்டு வந்திருக்கிறாயா?"
என்று கேட்டுப் புறம் திரும்புகிறான், பின் திரும்பி
உன் முக‌த்தில், "கண்ணீருக்கு நிறமில்லை" என்கிறான்

"சித்திரத்தின் நினைவுக‌ள் உன் இரத்தத்தில்
எஞ்சியிருக்கலாம், சிவப்பு வண்ணம்
நினைவுச்சின்னத்தையே உருவாக்கும், அவ்வுருவத்தின்
விழிக‌ள் இரக்கத்தையல்லவா எதிர்நோக்கும்?”

”காலம், ஓர் ஊமை போல‌ச் சண்டையிட்டு
நிறங்களை மங்கச் செய்கிறது, நீயே சொல் -
நிறப்பிரிகையின் எந்தப்புள்ளிகளைக் கலந்தால்
சித்திரத்தின் முந்தைய‌ நிறம் கிடைக்கும்?"

அவ்வோவிய‌னின் க‌ண்க‌ளைக் க‌ண்ட சித்திரம்
ப‌ழைய‌ கனவொன்றின் நிழல்க‌ளாய் மாறி
தன் வசிப்பிடமாக உன்னைத் தேடுகிறது,
நீயோ, உன் வீட்டிற்குள் சென்றுவிட்டிருக்கிறாய்

ஒரு விமரிசனத்தின் அதிகாலைகள்

2008-05-19T14:46:00.020-05:00

நீ தெரிந்தெடுத்த‌ சொற்க‌ளையே
அவன் கையாளக் கூடும்;
தோல்விகளுக்கு ஆறுதல்
தருபவனல்லன் அவன்;
விருந்தோம்ப அழைத்து வராதே!
எழுத்துக‌ளுக்கு வாச‌ம் த‌ரும்
காகித‌ங்க‌ளின் இயல்பு ப‌ற்றியும்
தேவ‌தைக‌ளை ஈர்க்கும்
காந்த‌க்க‌ல் ப‌ற்றியும்
இர‌வு முழுக்க‌ பேசிவிட்டு
உனது சந்தேகங்களுக்குப் பதிலுரைக்காமல்
அதிகாலையில் விடைபெற்றுச் செல்வான்;
நீயும் அவனும் ஒரே உலகில்
வாழ இயலுமா,
என்னும் கேள்வியில் முடியலாம்
உன் தினசரித் தேடல்கள்;
உன் நினைவிலிருந்து
அவன் நீங்க ஆகும் காலத்தை நீட்டிக்கும்படி
வினைகள் தொடரலாம்

அருவியின் உய‌ர‌மும் ஆற்றின் தொடக்கமும்

2008-05-16T14:00:00.027-05:00

தாம‌த‌ம் ப‌டிந்த‌ கால‌டியில், ப‌ச்சை எஞ்சிய‌
ம‌ஞ்ச‌ள் இலை, காற்றிலாடி விழுகிற‌து; மேலே,
ம‌ர‌ உச்சிக்கு அப்பாலே, முன்னே பறந்திட்ட

வ‌ழிசொல்லி, மெதுவாய் குழுவுள் க‌ரைந்துவிட, அதை
வேறு நாரை நிறைக்கிற‌து; இன்னும்
நேர‌ம் இருக்கிறது, மறையும் க‌திரின் நிழ‌லுக்கு

இருளில் முழுதாய் ம‌றைந்துவிட; புவி சுற்றும்
திசைவழியில், இன்னும் தொலைவு இருக்கிற‌து,
புதிதாய் ஒளியின் க‌ண‌த்திற்கு

மலையுச்சியைத் திடமாக்குதல்

2008-05-10T13:16:00.004-05:00

தாளத்தின் நெளிவுகளை
ரீங்காரத்தினுள் ஏற்றுகிறாய்;
பூவாக இருப்பதற்கான
உத்தரவாதத்தை பூ தருகிறது;
வார்த்தைகள் நிச்சயமாகி
பருப்பொருளாகின்றன;
கோட்டையின் வரைபடங்கள்
மீண்டும் சரி பார்க்கப்படுகிறது.

தகவமைப்பின் தட்பவெப்பம்

2008-05-05T19:35:00.017-05:00

உன‌க்குத் தெரிந்திருக்கிறது,
எப்போது குதூகலிக்க வேண்டும் என்பது,
எப்போது விட்டுகொடுக்க வேண்டும் என்பது,
எப்போது துக்கப்பட வேண்டும் என்பது

இன்னுமொருவித‌மாய் வான‌ம்

2008-04-29T22:41:00.016-05:00

அரிய‌, க‌ல‌ப்ப‌ற்ற‌, வ‌லுவான‌
உலோக‌த்திற்குப் ப‌திலாக‌, தினமும்
வெளிர்நிற‌ப் பூக்களைப் பூக்கும் கொடியினைக் கொண்டு
கிரீட‌ம் செய்யச் சொல்ப‌வ‌ர்க‌ளுக்கு,
பூவையோ, ஏன் கிரீட‌த்தையோ கூட‌,
ஆளுக்கு ஒன்றென கொடுத்துவிடவேண்டும்

கிரீட‌த்தைச் செய்த‌வ‌ரும், அணிப‌வ‌ரும்,
அவ‌ர் ஒருவ‌ரே ஆனாலும்,
கிரீட‌த்தின் நிழ‌லைக் க‌ண்டு க‌ண்கூசுப‌வ‌ர்க‌ளிட‌ம்,
'கிரீட‌ங்களை ம‌ன்ன‌ர்தாம் அணிய‌வேண்டும்'
என்ப‌தைச் ச‌ளைக்காம‌ல் ம‌றுக்கும் போதுதான், அணிந்தால்
கழற்றமுடியாத பிரச்சினையை அது த‌ருகிற‌து
என்னும் உண்மை அவ‌ர்க‌ளுக்குப் புரியும்; க‌ண்ணாடியில்,
தலை அல்லது கிரீட‌ம், இதில் ஒன்று மட்டுமே
தெரிகிற பிரச்சினையும் அதைப் புரிந்துகொள்ளும் திற‌மும்
அவ‌ர்க‌ளுக்கு வாய்க்கப் பெறவில்லை

'எல்லோருக்குமான கிரீட‌ம்,
வான‌ம்தான்', என்னும் வசனத்திற்குள்,
'இப்போதுதான் பிற‌ந்த‌ குழ‌ந்தைக்கு,
இத்த‌னை க‌ன‌மாய்த் தெரியும் கிரீட‌ம் எத‌ற்கு?'
என்கிற‌ கேள்வி மறைந்திருந்தாலும்
வான‌த்தையும் கிரீட‌த்தையும் பற்றி
தங்களுக்குள்ளே விவாதித்துக் கொள்வ‌து
த‌த்துவ‌வாதிக‌ளின் ப‌ணிதானே?

பால‌த்தின் தூண்க‌ளுக்கிடையேயான‌ தூர‌ம்

2008-04-24T15:14:00.021-05:00

கண்ணாடியைப் பார்க்க மறுப்பவனின்
அறியாமையை நீ நம்ப ஆரம்பித்த பிறகு, அது
உன்னைப் பீடித்து, இப்போது பரவிக் கொண்டிருக்கிறது

உன்னிடம் இருப்பது ஒளியா, இருளா
என்று தெரியாத நிலையில், அறியாத ஊரின் தெருவில்
நின்று, பகிர்தலைப் பற்றி என்ன சொல்லப் போகிறாய்?

வார்த்தைகளையும் முகங்களையும் விற்பவனின்
உதவியுடன் நீ கவிதை எழுதிய பின், எஞ்சியிருக்கும் இரவை, உன்
பிம்பத்தைச் சரிசெய்ய செலவிடாமல், விண்ணில்
எறிந்துவிட முடிவெடுத்திருக்கிறாய், சரி, சற்று இளைப்பாறு!

ஊற்றுக்க‌ண் அ‌ற்ற‌ பிரகாசமான ஒளியை, நேர்ப்படுத்தி,
பஞ்சத்தின் எல்லைவரை கொண்டு செல்லும் பாலம் அமைக்க
ஒரு தூணாக உன்னை நிறுவிக்கொள்கிறாய்

சென்னையின் நீச்சல்குளங்கள்

2008-04-17T18:13:00.091-05:00

வேறிடத்தில் இருக்கும் வேர்கள், பூக்க‌ளுக்கு வேருண்டு என்ப‌து,
வேர்க‌ள் பூப்ப‌து, நீர் விநியோகம்-இவை, வான், கடல்,
நட்சத்திரங்களைப் போல அற்புத‌மாயிருக்கின்ற‌ன‌

இடங்களை நகர்த்தும் ச‌க்க‌ர‌ உருளைகளாய்
எண்க‌ளைத் துற‌ந்த‌ கடிகாரங்கள்; நொடிமுள்ளின் சத்தம்,
பிற‌ எல்லாவற்றிற்கும் சுருதியாய் உதவுகிறது

நிலத்திலும் காற்றிலும் நீல‌த்தைப் பரப்பும் இரவும்
பகலும், த‌ன்னையே உண்டு வாழும்; வானத்தையும்
நிலத்தையும் இழந்த பறவையாகிக் கொண்டிருக்கும் நகரத்தில்,

வாசல்கள் தெற்கைப் பார்த்திருக்கின்றன; வாசலற்ற
வீடுகள், கடலிலிருந்து எழுந்து வரும் சூரியனிடமிருந்து
மறைந்திருக்கும் மரநிழலில்

பனியின் ஓய்வுநேரங்கள்

2008-03-23T09:18:00.042-05:00

நான் 104 தெருக்கள் தாண்டிச் செல்கிறேன்
பனிக்கட்டிகளைச் சீராய் ஓடும் நீராக மாற்றும் பணிக்கு,
நாளும் எதிர்ப்படும் ஒரு-கண்-சிறுத்தவன்
விற்றுக்கொண்டிருக்கிறான் விற்கக்கூடிய ஏதோ ஒன்றை

வெற்றுக்காகிதத்தின் வெம்மையைப் பூசி வருகின்றன
என் விடுமுறை நாட்கள், நான் வண்ணங்களிலிருந்து
உருவங்களைப் பிரித்தெடுக்க முயலுகிறேன்,
பச்சைக்காகிதங்கள் என்னைச் சுற்றிப் பறக்கின்றன

பயம் காட்டும் உருவங்களை வரைந்துகொண்டே
நான் பசியாறுகிறேன், நான் ஏறெடுத்துப் பார்க்கும்போது
போதை மறுக்கும் ஊமை வானத்திடம் கேட்கிறேன்:
நீர் ஊற்றாத மேகங்களை நீ என்ன செய்கிறாய்?

அதனிடம் சொல்கிறேன்: ஆற்றுக்கு அப்பால்
இலையற்ற மரங்களை அலைப்படுத்தும் மிகுகாற்று,
கிளைகளில் அமர்ந்திருந்த கரும் பறவைகளோ
அக்காற்றில் மிதந்து மிதந்து மேலேறும்,

அங்கே சுள்ளி பொறுக்கவிடாமல் இடைஞ்சல் தரும்
விலங்குகளிடம் கதைநெய்யும் தந்திரங்களையும்
கதையிருந்து தப்பித்தலையும் சில சிரிப்புகளோடு பேசி
சற்று களைப்பாறுவேன் வேறொரு காலத்தில்

உள்ளடக்கம்

2008-03-04T18:56:00.021-06:00

முழுவதும் வெண்பக்கங்களாய் திருத்தப்பட்ட இந்தப் புத்தகம், முந்தைய பதிப்புகளில் வார்த்தைகளின் வரலாறைச் சொல்லியது எனவும், அவற்றிற்கிடையே பொதுவாய் காணப்பட்ட வார்த்தைகள் ஒரு சிலவே, அவை வெவ்வேறு இடங்களில் அல்லது வேறு பொருளில் அமைந்திருந்தன எனவும் சொன்னவனுக்கு இதுவரை எத்தனை பதிப்புகள் கண்டிருக்கிறது என்பது தெரிந்திருக்கவில்லை

இப்புத்தகத்தை வாசிக்க உதவும் கையேடு ஒன்றை எழுத முயற்சிக்கும் உனக்கு, தாள்களில் அசைந்து கொண்டிருக்கிற மௌனத்தை முகர்ந்து அறியவும், சுற்றி வந்து கொண்டிருந்த வார்த்தைகளை தன் மையத்தினுள் ஈர்த்துக் கொண்ட மௌனமது என்றும் தெரிந்திருக்கவேண்டும்

உன்னுடைய வெளிச்சம்

2008-01-23T19:59:00.004-06:00

நீ ஆலோசனை பெறும் மனநல மருத்துவரின் அறையில்
பார்த்த நட்சத்திரங்கள், இப்போது வானில் சிதறியிருக்கும்
ஒழுங்கிலேயே இருந்து, உன் நம்பிக்கையை ஒளிரச் செய்கின்றன

இரவுணவை அளவுக்கதிகமாக,
பேரதிகமாக, சுயநினைவிலிருக்கும்போதே உண்ணுவதை,
அடுத்த சந்திப்பில் அவரிடம் நீ சொல்லிவிடவேண்டும்

அடுத்த சூரியோதயத்தை முன்னோக்கும் உன் ஆர்வம்,
அதன் நேரத்தைத் துல்லியமாகச் சொல்லி, மகிழ்ந்து,
விடைபெறுவதை உன் வழக்காக்கி இருக்கிறது

என்னதான் முழுதாகத் திறந்திருந்தாலும்,
கதவு மூடியிருப்பதாக உனக்குத் தோன்றுகிறது,
சூரியன் வீட்டிற்குள் வராத பொழுதுக‌ளில்

முற்காலத்தில் நீ எழுதிய 'முழுநாள் சூரியனை'
எனத் தொடங்கும் கவிதையில், அச்சூரியனிடம் நெருஞ்சிப்பூ கொண்ட
பொருத்தமற்ற கோபம் எனக்கு இன்னும் மறக்கவில்லை

எல்லைகள்

2008-01-18T22:24:00.001-06:00

தானும் கடலும் வேறுவேறு என்று புலம்பித்திரிந்த மீனை
கடலைத் தன் தாயெனச் சொன்னவன் அள்ளிப் போக
கரை மீதேறிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது கடல்.

கதையின்பம்

2008-01-10T06:51:00.003-06:00

நானோ நீயோ எளிதாக மறுத்துவிடக்கூடிய
சம்பவங்களைக் கொண்டிருந்தாலும், என் கதையைத்தான்
நீ எழுதியிருக்கிறாய் என்பது தடயங்களில் தெரிகிறது:

வெயிலுடன் அவன் பேசிக் கொண்டிருக்க, அவன் நிழலிருந்த சிறு பூ
காற்றில் ஆடி, அவனறியாமல் எட்டி எட்டி சூரியனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க,
அவனது வயிற்றில் பசி மெதுவாக எழ...

சங்கேத மொழியில் செல்லப் பெயராய் தொனிக்கும்
ஒரு நபருக்குச் சமர்ப்பித்திருக்கிறாய், உன் புத்தகத்தை;
அது ஒரு பிராணியாய் இருக்கலாம் என்பது என் ஊகம்

'என் ஊனம் ஒரு வியாதி போல குணமாகி விடும்'
என்று நம்பிக்கையான ஒரு கதைமாந்தர் சொல்வது போல்
ஏதாவது ஓர் அத்தியாயத்தினை நீ முடித்திருக்கலாம்

ஆனால், பூவின் ஓரிதழ் மட்டும் வாடியிருக்க,
அவ்விதழை உயிரூட்ட அதன்மீது ஒரு துளி ரத்தம் சிந்தியது போல்
மேலட்டை அமைக்கப்பட்டிருப்பது ஏன்?

கண்ணில்படாமலிருப்பது

2007-12-27T20:02:00.002-06:00

எனக்கு முன்னும்,
எனக்குப் பின்னும்,
எனக்கு மேலாக,
எனக்குக் கீழாக,
எனக்குப் பதிலாக,
நீ தேடும் பொருள் வேறெதுவோ?
நீ தேடும் பொருளாக வேறெதுவோ இருப்பதால்,
நான் இருக்கிறேன் இல்லாத ஒன்றாக.

அனுமதி

2007-12-03T20:28:00.001-06:00

"உனக்குத் தெரியுமா நாளை 9 மணியிலிருந்து மழை பெய்யப் போகிறதென்று?"

"அப்படியா? நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?"

"மழை பெய்ய அனுமதித்து விடலாம்"

சற்றே குறைய

2007-11-29T19:39:00.001-06:00

எவ்வளவு நிறைந்திருந்தாலும்
குறை குடமாக்குவது எளிது

ஆட்டத்தின் போக்கிலும் எதிராகவும்
அசையும் இடுப்பும் இயங்கும் கால்களும்
குதூகலமாக்கும் ஒரு நடையை

அப்போது வெளித் தெறிக்கும் நீர்

ஏன் இப்படி?

2007-11-27T21:31:00.001-06:00

நீங்கள் என்ன கேட்பீர்கள்
சதா அலைந்து கொண்டிருக்கும் நாயிடம்?

நான் 'ஏன் இப்படி' என்று நாயிடம் கேட்பேன்

பதில் சொல்வதற்காக நிற்கும் நாயைப் பிடித்து
என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வீர்கள் நீங்கள்

நான் 'ஏன் இப்படி' என்று உங்களைக் கேட்பேன்

உங்கள் உலகம்

2007-11-22T08:59:00.002-06:00

விவாதமின்றி எல்லோரும் ஒப்புக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு நல்லொழுக்கத்தை நீங்கள் கடைப்பிடித்து வருவதால் மனதில் உங்களைப் பற்றி ஒரு நல்ல எண்ணத்தைக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். உள்ளூர உங்களுக்குத் தெரியும், அதற்கு நீங்கள் அடிமையாகி விட்டிருப்பது. ஓர் ஒப்பு உதாரணமாய் நீங்கள் இருக்கிறீர்கள் என்று பிறர் சொல்வது உம்மை பாதிப்பதில்லை. ஆனால், பிறழ நேர்ந்த அந்த கணத்தில், தவறு உம்மேல் இல்லை எனினும், உங்கள் முகம் பார்க்கும்படியாய் இல்லை. இது நீங்கள் தீவிரமாக இருக்க வேண்டிய சமயம். நீங்கள் புழங்கும் சூழலிலுள்ள மனிதர்களையும் பொருட்களையும் இறுக்கிக் கட்டுங்கள், அவரவர் இடத்திலிருந்து அசையாமலிருக்க. நகர்தல் என்பது உங்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியமாக ஆகட்டும். அது உங்கள் உலகம்.

ஒளிச்சிதறலுக்குப் பின்

2007-11-20T00:09:00.001-06:00

ஆளுக்கொரு நிறத்தை எடுத்துக் கொண்டனர். வெள்ளொளி கடந்து சென்ற முப்பட்டகத்தை இனி பரணிலேற்றலாம்.

அக்கறை

2007-11-19T20:48:00.002-06:00

நீங்கள் கேட்கலாம்
'உனக்கென்ன அக்கறை?'

மண்ணுக்காக அக்கறைப்படுபவர் நீங்கள்.
மழை விழுவதற்காக அக்கறைப்படுகிறீர்கள்.
விலங்குகளுக்காக அக்கறைப்படுகிறீர்கள்.
(மாட்டை விலங்கென்று சொல்ல முடியாது)
மாட்டின் மீது மழை விழுந்தால் அக்கறைப்படுகிறீர்கள்.

இப்படி நீங்கள் பொதுவாக அக்கறைப்படுபவராக இருப்பதால்
உம்மேல் எனக்கு அக்கறை!

சம்பவங்களின் சித்தம்

2007-06-05T22:16:00.001-05:00

சம்பவங்களே நிகழாத உலகில்
குயிலிசையை விமர்சிக்கும் உள்ளங்கள்
மகிழ முடியாது, மகிழ்வதும் சம்பவமே!
இயல்பின் காரணங்கள் அழிந்தபின்
எங்கும் படர்ந்திருக்கும் அர்த்தமின்மையாய்
அப்போது கடவுளர்களாக இருக்கலாம்
நாம் அனைவரும்